I SAB/Wa 160/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. F. uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych.

A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (składającą się z sześciu pism oznaczonych nr I-VI) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 29 sierpnia 2025 r. o uzupełnienie braków formalnych wniosku złożonego przez rolnika L. D. w prowadzonym przez Wojewodę Małopolskiego postępowaniu pod znakiem nr WS-IV.7533.1.1544.2022.KW6. Wniósł o stwierdzenie, że Kolegium dopuściło się rażącej bezczynności w prowadzonym postępowaniu, ukaranie dyscyplinarne urzędników, przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wskazało, że skarga jest bezprzedmiotowa, gdyż nie prowadzi ono postępowania administracyjnego objętego przedmiotową skargą, bowiem A. F. nie składał do organu wniosku. Jednocześnie oświadczyło, że skarżący kieruje do Kolegium, jako rzekomo organu właściwego, liczną korespondencję w rozmaitych sprawach, które zasadniczo dotyczą spraw administracyjnych z obrębu miasta Zakopane, powiatu tatrzańskiego lub województwa małopolskiego, ewentualnie centralnych organów administracji państwowej. Podało, że w żaden sposób nigdy nie uzasadnia, dlaczego w tych sprawach uznaje właściwość SKO w Warszawie. Wskazało, że w większości przypadków działanie Kolegium odnośnie tych pism ogranicza się do ustalenia właściwego adresata pism i przekazania ich zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową. Kolegium przedstawiło zestawienie pism, jakie wpłynęły do tego organu od A. F. w okresie od 28 czerwca 2025 r. do 11 stycznia 2026 r., które przekazało zgodnie z właściwością innym organom i instytucjom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w związku ze sposobem załatwienia jego korespondencji z 29 sierpnia 2025 r. dotyczącej prowadzonego przez Wojewodę Małopolskiego postępowania z wniosku złożonego przez inną osobę. Z przedstawionych przez Kolegium wyjaśnień wynika, że nie toczy się przed tym organem postępowanie z wniosku skarżącego, a wpływająca do niego korespondencja A. F. każdorazowo przekazywana była zgodnie z właściwością innym organom. Skoro w sprawie, w której wniesiono skargę organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia ani żadnego innego aktu z zakresu administracji publicznej z wniosku skarżącego, to skarga na bezczynność organu w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyżej omówionych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.