I SAB/Wa 230/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., L. K., D. K., E. C. i M. K. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym solidarnie W. K., L. K., D. K., E. C. i M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

W. K., L. K., D. K., E. C. i M. K. pismem z dnia 15 września 2024 r. (dalej: strona skarżąca) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że strona skarżąca nie wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. A zatem nie wyczerpała przysługujących środków zaskarżenia. Pismem z dnia 8 listopada 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 października 2024 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do wskazania czy przed wniesieniem do Sądu skargi, występował do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązanie do jego nadesłania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej odebrał w dniu 3 grudnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-38 akt sądowych). W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pismo z dnia 25 września 2023 r. zatytułowane " wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ws. wydania decyzji dotyczącej rozpoznania wniosku z dnia 27 kwietnia 1988 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego co do części gruntu dawnej nieruchomości [...] hip. [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej Sygn. akt I SAB/Wa 230/24 ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 powyższej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b powołanej ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ze zgromadzonych w rozpoznawanej sprawie akt administracyjnych, a także ze skargi, jak i z odpowiedzi na skargę wynika, ze przed wniesieniem skargi na bezczynność strona skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu pismo z 25 września 2023 r. nadesłane do Sądu przez pełnomocnika strony skarżącej nie stanowi ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skoro w niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów, jak w punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.