I SAB/Wr 116/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 19 stycznia 2026 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Natomiast pismem z dnia 3 lutego 2026 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Oba pisma wpłynęły do Sądu w dniu 26 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Należy zauważyć, że – co do zasady – skarżący może skutecznie cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, a brakiem takim jest m.in. nieuiszczenie wpisu sądowego. Niemniej, skoro oświadczenie o cofnięciu skargi dotarło do Sądu wraz z samą skargą, to wzywanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego byłoby niecelowe. Mając na uwadze powyższe oraz nie dopatrując się niedopuszczalności cofnięcia skargi w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.