I SAB/Wr 148/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca K. B. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Zarządzeniem z 17 marca 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i złożenia oświadczenia, którą z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) jest pełnomocnik oraz przez podanie adresu zamieszkania strony skarżącej, a w razie jego braku adresu do doręczeń (art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). Pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej 30 marca 2026 r. (k. 12). Z akt sprawy wynika, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei art. 35 p.p.s.a. zawiera katalog osób, które mogą być pełnomocnikiem strony. Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi podlegającym usunięciu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2026 r. o sygn. akt III OPS 2/25; opublikowana na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – CBOSA). Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor odrzucenia skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach niniejszej sprawy, w związku z brakami formalnymi skargi wezwano pełnomocnika skarżącego do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona 30 marca 2026 r. Ostatni dzień wyznaczonego siedmiodniowego terminu przypadł na dzień 6 kwietnia 2026 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 296). Przy tym na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym, że ostatni dzień terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy, termin do wykonania czynności wskazanej w wezwaniu upływał z dniem 7 kwietnia 2026 r., który był następny po dniu wolnym od pracy. Termin ten upłynął bezskutecznie – braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.