I SAB/Wr 6/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi T. M. E. E. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 14 października 2025 r. T. M. E. E. M. (dalej jako: Skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika A. G., wniosła skargę na opisane w sentencji przewlekle prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego. Zarządzeniem z 13 stycznia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie w terminie 7 dni dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono w dniu 19 stycznia 2026 r. pod adresem podanym w skardze. Termin do nadesłania ponaglenia oraz pełnomocnictwa upłynął w dniu 26 stycznia 2026 r. (poniedziałek). Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3) lub jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Po pierwsze, w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Z akt sprawy nie wynika, aby skarga została poprzedzona ponagleniem. Również pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania Sądu, nie wykazał, że takie ponaglenie zostało złożone, gdyż nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Z tego powodu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, pełnomocnik skarżącej został także wezwany do usunięcia braków formalnych (pełnomocnictwo). Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie, czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Wobec powyższego, pełnomocnik został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a określającym krąg osób uprawnionych do reprezentacji przed sądami administracyjnymi, którego treść została zawarta w wezwaniu. Pełnomocnik Skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego, gdyż wezwanie w tym zakresie zostało mu prawidłowo doręczone pod wskazanym w skardze adresem 19 stycznia 2026 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał 26 stycznia 2026 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, a pełnomocnik nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wobec przedstawionych okoliczności skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.