I SO/Sz 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. w W. o wymierzenie grzywny Prezesowi Koła Łowieckiego "[...] za nieprzekazanie skargi postanawia: I. odrzucić wniosek, II. zwrócić wnioskodawcy kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

Stowarzyszenie A, mające siedzibę w W. przy ul. [...] (dalej: "skarżący", "strona skarżąca"), zastępowane przez radcę prawnego B. B. wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Prezesowi Koła Łowieckiego "[...]" w P. za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 13 lipca 2025 r. 30 października 2025 r. w dokumentach księgowych Sądu, odnotowano uiszczenie, na wezwanie, wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W wykonania zarządzenia Sądu z 27 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych ww. wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, poprzez: - wskazanie daty udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenie A; - złożenia aktualnej listy członków Stowarzyszenie A, bowiem przedłożone pismo, aktualizujące listę członków stowarzyszenia nosi datę 5 czerwca 2013 r., natomiast z zaświadczenia Prezydenta W. z 26 lipca 2023 r. wynika, że Stowarzyszenie A zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, prowadzonej przez Prezydenta W. pod nr [...], w dniu 23 maja 2019 r. Powyższe wezwanie wysłano do pełnomocnika skarżącego za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-PUAP) 9 grudnia 2025 r. (data utworzenia pierwszego Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – UPD, k. 33 akt sądowych), a wobec nieodebrania pisma, po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, 17 grudnia 2025 r., przesłano powtórne zawiadomienie. Dokument został uznany za doręczony 23 grudnia 2025 r. Jak wynika z akt sądowych strona skarżąca nie odpowiedziała dotąd na wezwanie sądowe w zakresie usunięcia braków formalnych wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 63 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl art. 64 §1-3 P.p.s.a. wniosek składa się bezpośrednio do sądu. Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników(art. 34 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 49 §1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odnosząc powyższe do złożonego wniosku, należy podkreślić, że w świetle art. 64 § 3 P.p.s.a., przepisy regulujące konsekwencje nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, dotyczą również wniosków wszczynających postępowanie, do których należy m.in. wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. Stosownie do art. 74a p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd (lub jego system teleinformatyczny działający automatycznie) przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające informację o możliwości i zasadach odebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego wraz ze stosownym pouczeniem (§ 3 i 4), a w przypadku nieodebrania pisma, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie (§ 6), przy czym jeśli pismo nadal nie zostanie odebrane, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). Jak wynika z akt sądowych, pełnomocnik był wzywany do przedłożenia dokumentów, mających na celu wykazanie sposobu reprezentacji strony skarżącej oraz do wykazania umocowania pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pod rygorem odrzucenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Powyższe wezwanie przesłano na adres poczty elektronicznej pełnomocnika strony skarżącej. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia tego wezwania, dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od daty wysłania pierwszego UPD, zatem zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. skutek doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowego wezwania nastąpił z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego zawiadomienia – 9 grudnia 2025 r., czyli z upływem 23 grudnia 2025 r. W takiej sytuacji zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął 30 grudnia 2025 r. (wtorek). Skoro zatem strona skarżąca nie uzupełniła braków wniosku, do czego była wzywana, Sąd działając na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił wniosek, o czym orzekł jak w pkt I postanowienia. O kosztach orzeczono, jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.