II FSK 1041/24

Dnia 18 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1506/23 w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w D. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.305.2023.1.EJ UNP: 2031162 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 1041/24 w ten sposób, że w miejsce " art. 124 par 1 pkt 5" wpisać "art. 125 § 1 pkt 1".

Postanowieniem z 23 stycznia 2025 r., Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na pytanie prejudycjalne zadane przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu rozpoznawane w sprawie C-521/21 przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W postanowieniu oczywiście omyłkowo wskazano art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej P.p.s.a. ) jako podstawę prawną. Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, zaś art. 166 P.p.s.a. stanowi, że przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 1041/24 zawartym w protokole rozprawy w ten sposób, że w miejsce "art. 124 par. 1 pkt 5" wpisać "art. 125 § 1 pkt 1". Z treści uzasadnienia wynika, że podstawą zawieszenia było pytanie prejudycjalne Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu w sprawie C-521/21 skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej a nie przedstawienie przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Co oznacza, że spełniona jest dyspozycja z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a nie z art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.