II FSK 562/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 40/26 w sprawie ze skargi D. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 r. postanawia: zawiesić postępowanie.

Postanowieniem z 9 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 40/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę D. S. i S. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 3 grudnia 2025 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. jako przedwczesną. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik Skarżących 30 maja 2025 r. wskazał konto na platformie e-Urząd Skarbowy do doręczeń, a następnie w piśmie z 17 czerwca 2025 r. adres elektroniczny ePUAP. Organ podatkowy pierwszej instancji doręczył decyzję na adres e-Urzędu Skarbowego. W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik Skarżących zakwestionował sposób doręczenia ww. decyzji, jego zdaniem wobec wskazania w piśmie z 17 czerwca 2025 r. adresu ePUAP doszło do zaktualizowania adresu do doręczeń. Organ pierwszej instancji uznając argumentację pełnomocnika Skarżących, doręczył ponownie odpis decyzji na wskazany adres elektroniczny ePUAP. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z 3 grudnia 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odpis decyzji został doręczony pełnomocnikowi Skarżących na konto w systemie e-Urząd Skarbowy. Sąd przyjął, że 7 sierpnia 2025 r. doszło do aktualizacji adresu do doręczeń w rozumieniu art. 146 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, dalej O.p.), wobec czego decyzja organu podatkowego drugiej instancji nie została prawidłowo doręczona i termin do wniesienie skargi nie rozpoczął biegu. Sąd uznał zatem skargę za przedwczesną. Od powyższego orzeczenia organ podatkowy wywiódł skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżący wnieśli o jej oddalenie, zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Poprzez odesłanie zawarte w art. 193 zdanie pierwsze P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie, jak i w sprawie, w której przedstawiono pytanie prawne (sygn. akt I FSK 1307/25), wątpliwości dotyczą kolizji skuteczności doręczeń elektronicznych na platformach ePUAP i e-Urząd Skarbowy oraz samej możliwości doręczania korespondencji pełnomocnikowi strony w postępowaniu podatkowym na platformie e-Urząd Skarbowy, zgodnie art. 35b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r., poz. 1131). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne, będące przedmiotem niniejszej skargi kasacyjnej, związane jest z treścią pytania zadanego składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zakres merytoryczny prezentowanych w pytaniu wątpliwości prawnych rzutować będzie na podejmowane w niniejszej sprawie rozważania. Zachodzi więc przesłanka uprawniająca Sąd do zawieszenia postępowania. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie kasacyjne do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w sprawie o sygn. akt I FPS 1/26.