II FSK 683/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 31/24 w sprawie ze skargi K. S.A. z siedzibą w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 października 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.264.2023.2.JG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia sprostować w rubrum sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 683/24 z 7 listopada 2024 r. oczywistą omyłkę w ten sposób, że zamiast słów: "na interpretację indywidualną K. S.A. z siedzibą w T." wpisać słowa: "na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej".

Wyrokiem z 7 listopada 2024 r., sygn. II FSK 683/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 7 listopada 2024 r. o sygn. akt I SA/Bd 683/24, w sprawie ze skargi K. S.A. z siedzibą w T. (dalej jako "skarżąca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 października 2023 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w rubrum wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 683/24, doszło do błędu i omyłkowo oznaczono stronę skarżącą jako podmiot wydający interpretację indywidualną, zamiast właściwego podmiotu, tj. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11). Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.