II FZ 23/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. w organizacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1583/24 odrzucające skargę kasacyjną F. w organizacji z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1583/24 w sprawie ze skargi F. w organizacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.48.2024.7.MR1/JF w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1583/24, odrzucił skargę kasacyjną F. w organizacji z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") od wyroku tegoż Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1583/24, w sprawie ze skargi F. w organizacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2024 r. w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 13 grudnia 2024 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 17 grudnia 2024 r. pismem z 19 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez zawarcie wniosku o przeprowadzenie rozprawy albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik skarżącej odebrał ww. wezwanie w dniu 19 grudnia 2024 r. Z uwagi nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę kasacyjną. Na powyższe postanowienie skarżąca, złożyła zażalenie, zarzucając naruszenie: - art. 45 Konstytucji RP poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieuzupełnienia braku formalnego, który nie stanowił braku uniemożliwiającego nadanie dalszego biegu skardze kasacyjnej, a co za tym idzie zamknięcie skarżącej prawa do sądu; - art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 176 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy nieuzupełnienie braku formalnego w postaci zawarcia wniosku o przeprowadzenie rozprawy albo złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w skardze kasacyjnej nie uniemożliwiał Sądowi nadania dalszego biegu skardze kasacyjnej. W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu pełnomocnik strony zaznaczył, że brak wyżej wymienionego oświadczenia nie może zostać uznany za brak istotny, a zatem taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Pełnomocnik strony podkreślił również, że niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie wezwania w wyznaczonym terminie nie może zamykać stronie prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, wniesiona przez pełnomocnika skarżącej skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Zatem należy uznać, że zasadnie wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wyżej wymienione wezwanie doręczono w dniu 19 grudnia 2024 r., a zatem 7 – dniowy termin zakreślony dla dokonania tej czynności, upłynął w dniu 27 grudnia 2024 r. W tym miejscu należy podkreślić, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie uzupełniono rzeczonego braku formalnego skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. W myśl art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany oświadczeniem strony wnoszącej skargę kasacyjną o zrzeczeniu się rozprawy, w sytuacji gdy nie sprzeciwią się temu pozostałe strony postępowania. Dlatego przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej konieczne jest bezsprzeczne ustalenie intencji strony skarżącej kasacyjnie co do trybu, w którym skarga kasacyjna ma zostać rozpoznana. Oświadczenie powinno znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. Zatem, skoro w niniejszej sprawie wniosek skargi kasacyjnej dotyczący omawianej kwestii nie został określony, zasadnie wezwano pełnomocnika strony do jego uzupełnienia. Pomimo tego jednak pełnomocnik nie uzupełnił żądanych braków w terminie. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji skargę kasacyjną odrzucił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.