II FZ 56/26

Dnia 27 sierpnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 395/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 395/23 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 16 lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 29 września 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 395/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 października 2024 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 16 lutego 2023 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Zarządzeniem z 5 lutego 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 2.126 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Odpis ww. zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Skarżącego 3 marca 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 10 marca 2025 r. W zakreślonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony. Wobec nieuiszczenia wpisu w terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Ponadto Sąd dodał, że na powyższe ustalenia dokonane wobec Skarżącego – J. K. – nie ma wpływu fakt wniesienia przez żonę Skarżącego (J. K.) wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, w której nie jest stroną postępowania sądowego (J. K. jest stroną w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 396/23, w której wniosła skargę na decyzję w przedmiocie Jej podatku od osób fizycznych). Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez Skarżącego w całości, zarzucono mu naruszenie przepisów postępowania tj.: 1. art. 220 § 3 i art. 178 P.p.s.a. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez nieprawidłowe, a co najmniej przedwczesne przyjęcie, że skarga kasacyjna Skarżącego podlega odrzuceniu wobec nieuiszczenia wpisu, 2. art. 49 § 1, art. 252 § 1-3 P.p.s.a. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w następstwie przyjęcia, że w sprawie nie ma znaczenia fakt wniesienia przez J. K. - żonę skarżącego J. K. 10 marca 2025 r. wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie z powołaniem w tym wniosku na sygn. akt niniejszego postępowania (I SA/Kr 395/23) na organ, który wydał zaskarżoną decyzję (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie) na datę tej decyzji (16 lutego 2023r.) na numer tej decyzji (1201-10P1-2.4102.9.2022.20) i na wysokość wpisu (2126 zł), 3. art. 49 § 1, art. 252 § 1-3 oraz 255 § 1 P.p.s.a. przez ich niezastosowanie i zaniechanie zwrócenia się przez Sąd lub Referendarza Sądowego do Skarżącego Jana Kasprzaka o uzupełnienie braków formalnych złożonego 10 marca 2025 r. w niniejszej sprawie przez jego żonę J. K. wniosku o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych (wpisu od skargi kasacyjnej) przez: (a) dołączenie pełnomocnictwa J. K. do reprezentowania skarżącego J. K. w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych zgodnie z art. 35 § 1 i art. 37 § 1 P.p.s.a., złożenie oświadczenia o stanie majątkowym, dochodach i stanie rodzinnym, - wszystkie te naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy doprowadzając do nieprawidłowego, a co najmniej przedwczesnego odrzucenia skargi kasacyjnej pozbawiając tym samym Skarżącego prawa do poddania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontroli wydanego orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu, wstrzymanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia niniejszego zażalenia, rozważenie uchylenia zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Ponadto wniesiono o dopuszczenie dowodu z zalegającego w aktach sprawy z wniosku z 10 marca 2025 r. o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych dla stwierdzenia złożenia w niniejszej sprawie w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo uznał, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. wobec nieusunięcia jej braków formalnych w zakreślonym terminie. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z 5 lutego 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 2.126 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Odpis tego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Skarżącego 3 marca 2025 r. Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem 10 marca 2025 r. Wpis w tym terminie nie został uiszczony. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną. Nie może odnieść skutku argumentacja Skarżącego odnosząca się do wniosku o przyznanie prawa pomocy z 10 marca 2025 r. Wniosek ten został złożony przez J. K., która nie była stroną postępowania w sprawie ze skargi J. K., lecz występowała jako strona w odrębnym postępowaniu. Nie był to zatem wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie I SA/Kr 395/23 i nie mógł wywołać skutków procesowych w jego sprawie. Na marginesie wskazać należy, że w toku postępowania dotyczącego ww. wniosku Sąd wezwał do jego uzupełnienia przez złożenie urzędowego formularza PPF adwokata reprezentującego Skarżącego. W zakreślonym terminie formularz nie został złożony, wobec czego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.