II FZ 73/25

Dnia 27 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 594/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. F. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 stycznia 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.784.2024.2.PT w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 594/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. F. (dalej jako "skarżąca", "strona") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 stycznia 2025 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wobec wniesienia przez skarżącą skargi, w celu wykonania pkt V zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III z 7 marca 2025 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź też nadesłanie egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosowne wezwanie skarżącej doręczono 20 marca 2025 r. Korespondencją z 24 marca 2025 r. skarżąca odpowiedziała na powyższe wezwanie i wskazała, że "podpisany własnoręcznie egzemplarz oraz podpisem zaufanym" wysłała do Krajowej Informacji Skarbowej 8 lutego 2025 r. W związku z odpowiedzią skarżącej, sąd wezwał organ do udzielenia informacji, czy w jego posiadaniu znajduje się skarga z 8 lutego 2025 r. podpisana własnoręcznie przez skarżącą lub dokument, z którego wynikałby fakt podpisania skargi. W odpowiedzi na wezwanie organ poinformował sąd, że nie znajduje się w posiadaniu oryginału skargi z 8 lutego 2025 r. podpisanej własnoręcznie ani innego dokumentu, z którego wynikałby fakt podpisania skargi przez skarżącą. Organ wskazał, że skarga wpłynęła do niego za pośrednictwem systemu ePUAP i była załączona do pisma przewodniego podpisanego elektronicznie. Opisanym na wstępie postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. WSA w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę strony. Zwracając uwagę na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, sąd pierwszej instancji podał, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi w postaci braku podpisu. Zażaleniem z 23 czerwca 2025 r. strona zaskarżyła powyżej opisane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ostatni z przywołanych przepisów ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi. Z kolei uchwałą z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając kwestię konieczności opatrzenia załączników do pisma ogólnego odrębnym podpisem (niezależnie od podpisu złożonego na piśmie ogólnym), przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zdaniem NSA nie ma też jakichkolwiek podstaw, by w świetle cytowanej regulacji (art. 46 § 2b w związku z § 2a p.p.s.a.), dotyczącej ogólnie załączników do pisma wnoszonego drogą elektroniczną, różnicować zasady ich podpisywania w zależności od tego, czy zawartość załącznika stanowi sam środek zaskarżenia (skarga), czy też pełnomocnictwo. Należy w tym miejscu także wskazać, że na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił skargę strony ze względu na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego. Mając na względzie argumentację skarżącej, jakoby skarga strony była podpisana osobistym/własnoręcznym podpisem oraz podpisem zaufanym przez skarżącą, NSA, jak również WSA w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, uznały za konieczne odniesienie się do przywołanej wyżej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FPS 2/21. W świetle treści tej uchwały nie sposób uznać złożonej przez stronę skargi w rozpoznawanej sprawie jako skutecznie podpisanej, gdyż sama skarga nie została odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a została określona jako załącznik do pisma ogólnego, opatrzonego tytułem "SKARGA Dot. Skargi na interpretację" (k. 4 akt sądowych). Skarżąca opatrzyła odpowiednim podpisem pismo ogólne, natomiast omawiany załącznik, będący skanem podpisanej odręcznie przez stronę skargi, nie został takim podpisem opatrzony. Należy w tym miejscu również wskazać skarżącej, że pismo opatrzone własnoręcznym podpisem, które następnie utrwalono elektronicznie w postaci skanu tego dokumentu i dołączono jako załącznik do pisma ogólnego, nie spełnia wymogu należycie podpisanego dokumentu. Skan skargi to rodzaj kopii (cyfrowego odzwierciedlenia) dokumentu sporządzonego w oryginale w formie zwykłej (papierowej). Jeśli skarżąca zdecydowała się złożyć skargę za pośrednictwem ePUAP, powinna w odniesieniu do skargi zachować wszelkie wymogi dotyczące podpisu dokumentu elektronicznego. Mogła także uzupełnić skutecznie braki formalne skargi, składając podpisany własnoręcznie oryginał pisma w siedzibie sądu lub przesyłając go za pośrednictwem operatora pocztowego. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.