II FZ 91/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1719/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.N. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2025 r. znak 0115-KDIT2.4011.235.2025.2.MD w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1719/25, w sprawie ze skargi K.N. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2025 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w celu wykonania zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 lipca 2025 r., korespondencją z dnia 29 lipca 2025 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącej dnia 3 sierpnia 2025 r. drogą elektroniczną, w związku z czym termin na uzupełnienie ww. braku fiskalnego skargi upłynął z końcem dnia 11 sierpnia 2025 r., (10 sierpnia 2025 r. przypadał w niedzielę). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 25 sierpnia 2025 r. sprawdzono w ewidencji księgowej dotyczącej opłat sądowych, czy wpis został uiszczony. Z adnotacji poczynionej 25 sierpnia 2025 r. na powyższym zarządzeniu wynika, że do dnia 21 sierpnia 2025 r. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. W związku z powyższym WSA zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przyjęcie opłaty oraz procedowanie sprawy. Nie wskazała, jakie przepisy zostały zaskarżonym postanowieniem naruszone. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca stwierdziła, że nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Zamiast tego doręczono jej dwukrotnie odpowiedź na skargę. Dodała, że przedwcześnie, w dniu 31 lipca, otrzymała powiadomienie mailowe o oczekującej korespondencji na skrzynce ePUAP, która to korespondencja pojawiła się tam dopiero w dniu 3 sierpnia, co wprowadziło ją w błąd. Jako dowód zaistniałej sytuacji Skarżąca załączyła zrzuty ekranu skrzynki ePUAP (k. 67 i 68 akt). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Wbrew twierdzeniom sformułowanym w zażaleniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kierując do Skarżącej korespondencję z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi, nie dopuścił się pomyłki. W aktach sprawy na kartach: 24-26 znajdują się szczegółowe informacje, z których jednoznacznie wynika, że do Skarżącej prawidłowo skierowano wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z informacją na UPD (k. 31) korespondencja została odebrana przez Skarżącą w dniu 3 sierpnia 2025 r. Nie budzi także wątpliwości, że prawidłowo załączony został odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III, na podstawie którego wystosowano do Skarżącej wezwanie (k. 25). Z wymienionych dokumentów nie wynika zatem, żeby Sąd pierwszej instancji przez pomyłkę dwukrotnie wysłał do Skarżącej odpowiedź organu na skargę. Twierdzeń zawartych w zażaleniu nie potwierdzają także wydruki zrzutów ekranu załączone przez Skarżącą. Wydruki na kartach: 68 i 69 akt przedstawiają w istocie minimalnie różne fragmenty tego samego zrzutu ekranu, na co wskazuje tożsamość (identyczność) znajdujących się tam danych (np. identyczna co do sekundy data utworzenia poświadczenia oraz numer dokumentu, którego dotyczy poświadczenie). Informacje na wydruku zawiadomienia o korespondencji oczekującej w skrzynce ePUAP (k. 61 akt), podobnie jak wybrakowany fragment wiadomości email (k. 60 akt) – również nie wskazują na zasadność argumentacji sformułowanej w zażaleniu w zakresie okoliczności faktycznych. Konkludując, Skarżąca nie zdołała podważyć prawidłowości przeprowadzonej procedury doręczenia jej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, a tym samym – zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji, które odpowiada prawu. W tych okolicznościach WSA w Warszawie trafnie wskazał na gruncie przepisów p.p.s.a., że skarga, aby mogła być merytorycznie rozpoznana przez sąd, musi być m.in. należycie opłacona. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. rygor wykonania tego wezwania przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – co też w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo uczynił. Biorąc pod uwagę powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.