II GSK 149/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. W., E. W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 149/22 oddalającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 486/21 w sprawie ze skargi K. W., E. W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 30 listopada 2020 r. nr ULC-KOPP/0263-0053/05/19 w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia i umorzenia postępowania postanawia: odrzucić wniosek.

Wyrokiem z 3 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 149/22 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu na rozprawie oddalił skargę kasacyjną E. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 maja 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 486/21 w sprawie ze skargi K. W., E. W. (dalej: Skarżący) na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 30 listopada 2020 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia i umorzenia postępowania. Pismem z 15 lipca 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) reprezentujący Skarżących zawodowy pełnomocnik wniósł o uzupełnienie treści opisanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, poprzez zasądzenie na rzecz każdego ze Skarżących kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie po 450 złotych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wysłano do pełnomocnika Skarżących w dniu 27 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu, w myśl art. 157 § 1a p.p.s.a. Wspomniane regulacje na zasadzie wyrażonej w art. 193 p.p.s.a. znajdują zastosowanie do wyroków wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wymaga wyjaśnienia, że cytowany art. 157 § 1 p.p.s.a. przewiduje dwa momenty otwarcia czternastodniowego terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku: pierwszym z nich jest doręczenie z urzędu wyroku, a drugim, moment ogłoszenia wyroku - w przypadku, gdy wyroku nie doręcza się stronie (por. postanowienie NSA z 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt II GZ 270/18, Lex nr 2529709). W sprawie ma zastosowanie pierwsza opisana zasada, z uwagi na fakt, że odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie, zgodnie z art. 142 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., który z kolei stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni. Zatem w świetle przywołanych przepisów wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - jak w niniejszej sprawie - doręcza się z urzędu. W świetle powyższego w przypadku Skarżących, termin do złożenia przez nich wniosku o uzupełnienie wyroku otworzy się dopiero z momentem doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w kontrolowanej sprawie ich pełnomocnikowi. Z tego względu złożenie przez pełnomocnika Skarżących wniosku o uzupełnienie wyroku w dniu 15 lipca 2025 r. w sytuacji doręczenia z urzędu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, co niewątpliwie nastąpi po tej dacie - należało uznać za przedwczesne. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminu) o którym stanowi art. 157 § 1a p.p.s.a., będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie - jak to miało miejsce w sprawie. Można jedynie dodać, że NSA w uzasadnieniu wyroku wypowiedział się co do kosztów. Wobec powyższego omawiany wniosek należało odrzucić na podstawie art. 157 § 1, § 1a, § 3 a contrario i art. 193 p.p.s.a.