II GSK 3234/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3234/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1057/14 w sprawie ze skargi A. K. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia Nr 3 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-22 marca 2013 r. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3234/15, przez wykreślenie punktu 2., 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3234/15, przez wykreślenie w uzasadnieniu tego postanowienia na stronie 3 w wierszu pierwszym od dołu zdania: "O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: ppsa) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 166 powołanej ustawy uprawnienie to obejmuje również postanowienia sądu. W myśl powyższych przepisów sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia - tak w jego części wstępnej (komparycji) oraz w rozstrzygnięciu (tenorze) - jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Trafnie przyjmuje się, że oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy. W przedmiotowej sprawie w tenorze sentencji do takiej właśnie oczywistej nieprawidłowości doszło. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że strona skarżąca kasacyjnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1057/14, została zwolniona od kosztów sądowych i wpisu od skargi kasacyjnej nie uiściła. Tak więc to na skutek oczywistej omyłki rozstrzygnięto o zwrocie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej kasacyjnie uiszczonego wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. Niewątpliwie sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia. Wydawane z urzędu postanowienie o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa nie ma jednak charakteru rozstrzygnięcia co do żądań stron, nie jest to orzeczenie co do wniosku strony o zwrot kosztów postępowania - w rozumieniu art. 209 ppsa. W odróżnieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, strona nie uiszczając ich nie nabyła uprawnienia do zwrotu, zaś sprostowanie omyłki nie spowodowało utraty wcześniej nabytego uprawnienia (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11). W tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ppsa powyższą oczywistą omyłkę sprostował.