II GSK 531/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu z urzędu w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt II GSK 531/25 dotyczącym skargi kasacyjnej KIGEiT od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2168/24 w sprawie ze skargi KIGEiT na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr DR.WORK.609.1.2022.72 w przedmiocie określenia wskaźnika zwrotu kosztu zaangażowanego kapitału stosowanego w kalkulacji kosztów postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt II GSK 531/25, w ten sposób, że na stronie 19 uzasadnienia, w miejsce słów: "(por. wyrok NSA z 6 marca 2019 r., II GSK 696/17)" wpisać słowa: "(por. wyrok NSA z 29 listopada 2022 r., II GSK 735/19)".

W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt II GSK 531/25, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na błędnym wskazaniu sygnatury orzeczenia przywołanego w ramach argumentacji prawnej. Na stronie 19 uzasadnienia, w nawiasowym odesłaniu do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, omyłkowo wskazano wyrok z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II GSK 696/17, podczas gdy z kontekstu wywodu, a także z treści argumentacji prawnej jednoznacznie wynika, że intencją Sądu było odwołanie się do wyroku NSA z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II GSK 735/19, który dotyczy tożsamej problematyki i zawiera adekwatną do rozpoznawanej sprawy tezę prawną. Powyższa nieprawidłowość ma charakter czysto techniczny i nie dotyczy ani sentencji wyroku, ani istoty rozstrzygnięcia, ani toku rozumowania Sądu. Stanowi ona wyłącznie oczywistą omyłkę pisarską w zakresie oznaczenia sygnatury przywołanego orzeczenia, możliwą do stwierdzenia bez potrzeby dokonywania pogłębionej wykładni ani ponownej oceny materiału sprawy. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., w związku z art. 193 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu oczywiste omyłki pisarskie. Przepis ten znajduje zastosowanie również do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli sprostowanie nie prowadzi do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia, a jedynie do usunięcia uchybienia o charakterze redakcyjnym lub technicznym. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.