II GSK 858/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt. VI SA/Wa 838/07 w sprawie ze skarg B. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić wniosek

Pismem z dnia 23 października 2008 r. B. B. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dni [...] lutego 2008 r. i [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych spowoduje konieczność zakończenia prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej oraz utratę przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek wymienionych w powołanym przepisie. Konstrukcja cytowanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do ich wykazania przysługuje stronie skarżącej (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, niepubl.). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca stwierdziła, że cofnięcie zezwoleń na sprzedaż alkoholu spowoduje zakończenie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Zdaniem NSA argument ten nie zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem mieć na uwadze, że prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza (sklep w.-c., W., ul. S. [...]) to lokal, w którym następuje sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, a także innych produktów spożywczych, cukierniczych, garmażeryjnych co wynika z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (k. 4 akt administracyjnych). Wyłączenie możliwości sprzedawania napojów alkoholowych może ograniczyć zyski sklepu, ale nie musi łączyć się z koniecznością rezygnacji z prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca nie wykazała ani jaką cześć dochodów sklepu przynosi sprzedaż alkoholu, na który posiadała dotąd zezwolenia, ani też nie wskazała nawet w przybliżeniu rozmiarów ewentualnej szkody. Wręcz przeciwnie, stwierdziła tylko, że cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych spowoduje konieczność zakończenia prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej oraz utratę przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego taka argumentacja w świetle brzmienia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że powyższy przepis wymaga, aby szkoda, której wystąpienie miałoby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, miała kwalifikację znacznej szkody. Przepis ten umożliwia Sądowi ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ale tylko w sytuacji uprawdopodobnienia, że wykonanie decyzji stworzy realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego nie można przyjąć, że wykonanie decyzji na obecnym etapie postępowania spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze ogólnikowe stwierdzenia skarżącej o konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej nie uzasadnia złożonego wniosku w kontekście wykazania istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.