II GSK 916/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Komendanta Głównego Policji o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt II GSK 916/21 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 412/20 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską do celów łowieckich postanawia: oddalić wniosek.

A. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 412/20 oddalającego jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską do celów łowieckich. Skarga kasacyjna wpłynęła do WSA w Warszawie 24 marca 2021 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z 1 kwietnia 2021 r. odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi organu, Komendanta Głównego Policji, r. pr. M. S.. Doręczenie dokonane zostało poprzez ePUAP, a z wydruku z dokumentu elektronicznego systemu wynika, że doręczenie miało miejsce 2 kwietnia 2021 r. (k. 79 akt sądowych). Pełnomocnik Komendanta Głównego Policji r. pr. M. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismo zatytułowane "Odpowiedź na skargę kasacyjną". Pismo to zostało złożone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak wynika z prezentaty Biura Podawczego, osobiście 26 kwietnia 2021 r. W piśmie tym pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na rozprawie, o której r. pr. M. S. został prawidłowo zawiadomiony. Pełnomocnik Komendanta Głównego Policji nie brał jednak udziału w rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 września 2025 r., sygn. II GSK 916/21 oddalił skargę kasacyjną A. M.. Komendant Główny Policji pismem z 26 lutego 2025 r. wniósł o uzupełnienie wyroku NSA poprzez zawarcie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, zgodnie z wnioskiem organu Policji zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest zasadny. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. powołany przepis ma zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ocenie NSA wydany wyrok jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Przedmiotem rozpoznania była skarga kasacyjna skarżącego od wyroku WSA w Warszawie z 27 listopada 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 412/20 w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z 19 grudnia 2019 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celów łowieckich. Pełnomocnik organu – r. pr. M. S. we wniosku o uzupełnienie wyroku podniósł, że pismem z 26 kwietnia 2021 r. przedstawił stanowisko w sprawie i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zgodnie z art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publ: ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz.38 oraz wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419 ). Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi organu 2 kwietnia 2021 r. (k. 79 akt sądowych). Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał 16 kwietnia 2021 r. Pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, w którym zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zostało złożone osobiście na Biurze Podawczym WSA w Warszawie 26 kwietnia 2021 r. Zauważyć należy, że na gruncie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a-c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.), określającym stawki minimalne za czynności radców prawnych w sprawach przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, przysługuje za: 1) sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej lub odpowiedzi na skargę kasacyjną, 2) za udział w rozprawie. W rozpoznawanej sprawie pismo procesowe pełnomocnika organu zostało złożone po terminie określonym w art. 179 zd. 1 p.p.s.a., a więc nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną. Skutek w postaci zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego mógłby zostać uwzględniony jedynie w sytuacji. gdyby pełnomocnik organu wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. Dodać należy, że pełnomocnik organu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego nie było podstaw do zasądzenia na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego, a innych kosztów postępowania organ nie poniósł. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.