II GZ 190/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 626/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi oraz zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 sierpnia 2024 r., nr 0601-IGC.4802.102.2024.ił w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 626/24, odrzucił zażalenie D. S. (strona skarżąca, skarżący) na postanowienie z dnia 6 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (DIAS, organ) z dnia 19 sierpnia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz zwrócił wpis od skargi. Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika następujący stan faktyczny. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 sierpnia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 listopada 2024 r. Na wskazane postanowienie skarżący wniósł zażalenie z dnia 27 listopada 2024 r., nadane przesyłką poleconą w dniu 28 listopada 2024 r. Odrzucając zażalenie, Sąd I instancji wskazał, że zażalenie skarżącego zostało wniesione po upływie 7 dni od daty doręczenia zaskarżonego postanowienia. Doręczenie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi nastąpiło w dniu 13 listopada 2024 r., natomiast zażalenie wniesiono w dniu 28 listopada 2024 r. Wobec powyższego WSA w Lublinie stwierdził, że na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. zażalenie podlegało odrzuceniu. Końcowo Sąd Wojewódzki wskazał, że skarżący w terminie uiścił wpis w wysokości 240 zł, do którego był wzywany. W związku z tym postanowienie z dnia 6 listopada 2024 r., w zakresie w jakim, jako jedną z podstaw odrzucenia skargi wskazuje nieuiszczenie wpisu jest nieprawidłowe. Jednak sąd odrzucił skargę nie tylko z powodu błędnego przyjęcia, że nie uiszczono wpisu, ale również z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, poprzez niewskazanie adresu zamieszkania. W tym zakresie postanowienie z 6 listopada 2024 r. jako podstawę odrzucenia skargi podaje również art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie skargi do rozpatrzenia. W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono okoliczności mające przemawiać za trafnością stanowiska skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie kontrolowany Sąd Wojewódzki prawidłowo stwierdził, że zażalenie na wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowienie o odrzuceniu skargi (art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.) zostało wniesione przez skarżącego z naruszeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Skoro bowiem zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, a skarżącemu skutecznie doręczono postanowienie z dnia 6 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi w dniu 13 listopada 2024 r., to niewątpliwie wniesienie zażalenia ze skutkiem na dzień 28 listopada 2024 r. należy uznać za spóźnione. Odrzucenie zażalenia skarżącego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. było zatem uzasadnione. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.