II GZ 203/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 3 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1625/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie postanowienia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1625/17 odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że R. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na ww. postanowienie Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2019 r. Sąd poinformował skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 15 marca 2019 r. Zgodnie z informacją udzieloną w dniu 16 kwietnia 2019 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wobec powyższego Sąd I instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo. Ze wskazanych powodów NSA, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.