II GZ 205/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Go 634/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.C. na uchwałę Zarządu Powiatu Nowosolskiego z dnia 16 października 2024 r., nr 67/2024 w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Wielospecjalistycznego Szpitala [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Go 634/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę B.C. (dalej: skarżąca) na uchwałę Zarządu Powiatu Nowosolskiego z dnia 16 października 2024 r., w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Wielospecjalistycznego Szpitala [...]. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 18 grudnia 2024 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana, tj. 31 grudnia 2024 r. oraz 8 stycznia 2025 r., a następnie 16 stycznia została zwrócona przez operatora pocztowego do sądu wskutek niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2025 r. wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 14 stycznia 2025 r. Mając na uwadze, że termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 21 stycznia 2025 r., bowiem skarżąca nie uiściła wpisu, WSA odrzucił skargę. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i wskazując, że nie otrzymała rzeczonej korespondencji ani jakiegokolwiek zawiadomienia o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Nie ma również wątpliwości co do tego, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego została słusznie uznana za doręczoną skarżącej 14 stycznia 2025 r., a wobec nieuiszczenia przez skarżącą wpisu w zakreślonym terminie, który upłynął 21 stycznia 2025 r., zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę B.C. Odnosząc się do zarzutów zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – w której znajdowały się wezwania do uzupełnienia braków formalnych - wynika, że dnia 31 grudnia 2024 r. nastąpiła pierwsza nieudana próba jej doręczenia, o czym poinformowano adresata zostawiając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrytce pocztowej. Z dokumentu tego wynika również, że także i druga próba doręczenia przesyłki była nieudana. Podkreślić w tym miejscu należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji stanowi dokument urzędowy w znaczeniu nadanym przez art. 244 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.) (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 3421/14, postanowienie SN z dnia 22 marca 2019 r., sygn. I CZ 118/17, postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 500/19, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OZ 9/24), przez co podlega ono domniemaniu prawdziwości. W konsekwencji domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1861/11, z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2228/13, z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 25/14 oraz z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt I OZ 967/19) i to na stronie, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, spoczywa obowiązek udowodnienia tych okoliczności. Jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2015 r., I FSK 1029/14, oraz postanowienia NSA z dnia: 27 września 2012 r., II OZ 811/12, 17 listopada 2015 r., II FZ 857/15). Skarżąca w zażaleniu nie przedstawiła żadnej okoliczności wskazującej na to, że informacje zawarte w znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru są niezgodne z rzeczywistością. Nie przedstawiła również dokumentów świadczących o przeprowadzeniu przez operatora pocztowego postępowania reklamacyjnego i uznania reklamacji skarżącej za uzasadnioną. Z tych względów nie obaliła domniemania prawdziwości informacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa również, że to strona postępowania decyduje, na jaki adres ma być kierowana korespondencja sądowa, a wszczynając postępowanie przed sądem skarżący musi liczyć się z koniecznością odbierania tej korespondencji oraz możliwością kierowania do niego przez sąd wezwań nie tylko wymagających odpowiedzi, ale i powiązanych z ustawowym obowiązkiem zachowania terminu do udzielenia odpowiedzi lub konkretnego zachowania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.