II GZ 231/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 827/21 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 14 stycznia 2021 r. nr EA-b-64/21/1173/20 w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 16 marca 2022 r, sygn. akt VI SA/Wa 827/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P.K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez rozpoznania w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z 21 lipca 2021 r. wezwał, iż P.K. (dalej: "skarżący") do usunięcia braku formalnego poprzez podpisanie wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało dostarczone do skarżącego 28 lipca 2021 r., a braki formalne zostały uzupełnione 10 sierpnia 2021 r. WSA zarządzeniem z 16 marca 2022 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc zmianę zaskarżonego zarządzenia w całości poprzez uwzględnienie wniosku zgodnie z pierwotnym żądaniem, bądź uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania do Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej "p.p.s.a.") każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. § 4 tego przepisu przewiduje, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z uwagi na powyższe NSA uznał, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku z 8 lipca 2021 r. w sposób prawidłowy. Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Złożenie przez skarżącego podpisanego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie zostało uzupełnione w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wezwanie Sądu doręczono skarżącemu w 28 lipca 2021 r., termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął zatem 4 sierpnia 2021 r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych, ponieważ zgodnie z informacjami widniejącymi na kopercie, nadanie dokumentów nastąpiło 10 sierpnia 2021 r., z tego względu Sąd pierwszej instancji pozostawił wniosek bez rozpoznania. Podkreślenia przy tym wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma nie jest ustalany przez sąd, lecz wynika bezpośrednio z art. 49 p.p.s.a. Sąd nie ma dowolności w wyznaczaniu terminu do uzupełnienia braków, a błędne przekazanie informacji przez osobę trzecią o dacie odbioru dokumentów nie może wpłynąć na bieg terminu. W ocenie NSA, omyłkowe powiadomienie skarżącego o innej dacie odbioru (różnica jednego dnia), nie wpłynęło znacząco na uchybienie terminu, ponieważ data nadania dokumentów znacząco przekracza ustawowy termin uzupełnienia braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.