II GZ 314/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Po 119/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Po 119/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] stycznia 2025 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący został pismem z 6 marca 2025 r. wezwany przez Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wezwanie doręczono skarżącemu dniu 11 marca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie podał Sądowi swego numeru PESEL, zatem skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie wskazując, że – wbrew adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – korespondencji z Sądu, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie otrzymał. Zdaniem skarżącego, mogło dojść do pomyłki w doręczeniu, gdyż wioska, w której mieszka, ma taki sam kod pocztowy i nazwę ulicy, jak leżąca nieopodal większa miejscowość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonym brakiem formalnym skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący odebrał wskazaną korespondencję w dniu 11 marca 2025 r. Podnoszony przez skarżącego argument, że mogło dojść do pomyłki w doręczeniu, nie został przez niego podważony, gdyż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że osobiście odebrał wezwanie. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z tezą wyrażoną w uchwale NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22 "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Jak wynika z treści podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały, numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy, a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi, który w okolicznościach niniejszej sprawy musiał być liczony od dnia 12 marca 2025 r., upłynął z dniem 18 marca 2025 r., a w zakreślonym terminie brak ten nie został uzupełniony, co prawidłowo zostało stwierdzone przez Sąd I instancji. Za prawidłowe należało zatem uznać postanowienie WSA, którym odrzucono wniesioną skargę, uznając że jest ona obarczona brakiem formalnym, który uniemożliwia jej nadanie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia