II GZ 348/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 kwietnia 2015 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2127/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.O. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2127/14, odmówił K.O. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo ciążącemu na nim – jako wnioskodawcy – obowiązku wykazania zaistnienia ustawowych przesłanek umożliwiających zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K.O., wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o przyznanie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja niesie za sobą nieodwracalne i krzywdzące skutki. Status wykreślenia działalności gospodarczej z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej powoduje o skarżącego niepewność co do możliwości prowadzenia działalności. Skutkiem zaprzestania prowadzenia przez niego działalności będzie pogorszenie jego i tak już trudnej sytuacji materialnej, natomiast dalsze jej prowadzenie spowoduje negatywne konsekwencje prawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) określono przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku nie wskazał, na jakiej podstawie domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, nie powołał żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek mogących przemawiać za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności i dowodów na ich potwierdzenie, należy, wskutek dokonanej wyżej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać za niewystarczające. Wysoki stopień ogólności argumentów zawartych w zażaleniu uniemożliwia jednocześnie zmianę zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jedynie na marginesie można wskazać, że na podstawie art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Cytowany przepis warunkuje możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie zmianą okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Zmiana okoliczności musi zostać również uprawdopodobniona przez stronę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3