II GZ 348/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2024 r., sygn. akt VI SAB/Wa 47/23 w przedmiocie odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi R. W. na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w sprawie zgody na nadanie/nabicie numeru VIN i wykonanie zastępczej tabliczki znamionowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt VI SAB/Wa 47/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku rozpoznania skargi R. W. na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o wyrażeniu zgody na nadanie/nabicie numeru VIN oraz wyrażenia zgody na wykonanie zastępczej tabliczki znamionowej dla pojazdu: 1. odrzucił skargę na bezczynność; 2. stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, dopuściło się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpatrzenia zażalenia; 4. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżącego R. W. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 23 stycznia 2024 r. skarżący wniósł o "pełne uzasadnienie sentencji zawartej w pkt 3". Skarżący wskazał, że w uzasadnieniu wyroku nie znalazł "(...) ani jednego zdania odnoszącego się do faktu, że dziwnym trafem, ani właściwe urzędy (BAiSO i SKO), ani Sąd (WSA) nie znalazły przyczyn, które od 30.08.2019 r. uniemożliwiają właściwym urzędom (urzędnikom) wydanie zgody na nabicie (powielenie) wymaganego prawem numeru ewidencyjnego podwozia na ramie pojazdu (...) niezbędnego do wydania dowodu rejestracyjnego pojazdu". Postanowieniem z dnia 5 marca 2024 r., sygn. VI SAB/Wa 47/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że wniosek złożony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie uzupełnienia sentencji orzeczenia sądu, a nie jego uzasadnienia. Sąd dodał, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd zgodnie z którym nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia wyroku poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony, gdyż takie działanie w istocie zmierza, nie do uzupełnienia, ale do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności, zmierza do zmiany treści merytorycznej uzasadnienia wyroku. Tak sytuacja wystąpiła zdaniem Sądu I instancji w niniejszej sprawie, gdyż skarżący domaga się uzupełnienia uzasadnienia wyroku z dnia 22 listopada 2023 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że Sąd skupił swoją uwagę na procedurach sądowych, a nie na meritum sprawy. Zdaniem skarżącego Sąd skupił się na wyjaśnieniu znaczenia prawnego zwrotów "uzasadnienie" i "uzupełnienie" z całkowitym pominięciem oczekiwanego przez skarżącego odniesienia do sedna podnoszonej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten oznacza, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 157). Z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że wniosek oparty na art. 157 § 1 p.p.s.a. nie może stanowić podstawy uzupełnienia, czy rozszerzenia uzasadnienia orzeczenia (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 24 października 2013 r., sygn. II GZ 476/13, 30 sierpnia 2012 r., sygn. II GSK 465/11 oraz 6 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 676/11). W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji odnośnie zasadności odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt VI SAB/Wa 47/23, w którym skarżący żądał rozszerzenia uzasadnienia poprzez odniesienie się przez Sąd do innych okoliczności sprawy. Z tego względu wniosek skarżącego o "pełne uzasadnienie sentencji zawartej w pkt 3" nie mógł odnieść skutku oczekiwanego przez skarżącego, ani nawet być merytorycznie rozpoznany, gdyż nie był on dopuszczalny w świetle przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.