II GZ 382/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 758/26 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2026 r. nr SKO.4120/448/2025 w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 25 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 758/26, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez [...] (dalej: "skarżący") decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 18 marca 2026 r., nr SKO.4120/448/2025, w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Skarżący wniósł do WSA w Rzeszowie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek uzasadnił następująco: "[w]niosek o wstrzymanie w całości zaskarżonej decyzji pozostaje uzasadniony, albowiem wykonanie tej decyzji wywołuje ryzyko znacznej szkody w majątku skarżącego, który utraci możliwość wykonywania zawodu i pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki". Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), WSA w Rzeszowie stwierdził, że przedstawione przez skarżącego lakoniczne uzasadnienie wniosku nie mogło zostać uznane za uprawdopodobnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd I instancji zastrzegł, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało utratą przez skarżącego uprawnień do wykonywania zawodu diagnosty, jednakże okoliczność ta sama w sobie nie przesądza o ryzyku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA podkreślił, że skarżący nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających argumentację zawartą w jego uzasadnieniu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niezasadne odmówienie mu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy brak wstrzymania ww. decyzji wywołuje ryzyko znacznej szkody w majątku skarżącego, który utraci możliwość wykonywania zawodu i pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki. Do zażalenia dołączył dokumentację medyczną żony na potwierdzenie jej stanu zdrowia i konieczności ponoszenia przez nich kosztów jej leczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlegało oddaleniu. Na wstępie wymaga przypomnienia, że uwzględnienie żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest możliwe tylko wtedy, gdy zostaną ujawnione i wskazane przez wnioskodawcę szczególne okoliczności realizujące przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy, natomiast do sądu administracyjnego należy ocena, czy i w jakim zakresie powyższe okoliczności związane z wykonaniem zaskarżonego aktu mogą zostać ocenione jako świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki materialne uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wymagające od strony co najmniej uprawdopodobnienia, odwołują się zatem do takich okoliczności faktycznych związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu, które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu nadzwyczajnych działań lub dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków. Należy również podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek nie tylko uzasadnienia wniosku, w tym wskazania konkretnych okoliczności przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej, lecz również uprawdopodobnienia podnoszonych argumentów, w szczególności przedstawienie stosownej dokumentacji. W niniejszej sprawie skarżący, chociaż uzasadnił wniosek, to jednak nie przedłożył żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową i osobistą. Tym samym rozstrzygnięcie Sądu I instancji było prawidłowe, ponieważ na dzień orzekania skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. – w związku z tym na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia nie ma wpływu dostarczenie przez skarżącego przy zażaleniu dodatkowej dokumentacji. Istotą zażalenia jest bowiem kontrola zgodności z prawem wymienionych w przepisach p.p.s.a. postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania. Stąd też nie ma podstaw, aby odnosić się do nowych argumentów powołanych w zażaleniu i uwzględnić je przy wydawaniu niniejszego postanowienia. Nie sposób bowiem zarzucać Sądowi I instancji, że nie uwzględnił argumentacji, której skarżący nie przedstawił przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. ----------------------- 2