II GZ 524/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2025 r., sygn. akt VI SAB/Wa 112/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie dostępu do rynku finansowego postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 24 października 2024 r. A. F. złożył skargę "na celową likwidację firmy w Zielonej Górze przez podejrzany urząd" oraz "na bezczynność i działania uniemożliwiające dostęp do rynku finansowego przez KNF". W uzasadnieniu skargi powołał się na przepisy art. 3 § 2 pkt 1 i art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Skarżący uznał, że KNF podejmuje działania w celu zablokowania dalszego rozwoju firmy C. Sp. z o.o. Pismami z dnia 29 października 2024 r. skarżący ponowił skargę "na działania mafii finansowej pod egidą czy też logiem Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego", wnosząc o "kontrolę sądową poczynań KNF wokół firmy C., C. sp. z o.o. w powiązanych spółek". Pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. skarżący odniósł się do stanowiska Komisji Nadzoru Finansowego zawartego w odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. skarżący złożył "wniosek w sprawie kradzieży ponad 200 000 000 PLN ledwie 2500 metrów od mojego domu". Pismem z dnia 31 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni po rygorem jej odrzucenia, tj. podpisania skargi, wskazania zaskarżonego aktu lub czynności, wskazania nierozpoznanego przez organ wniosku skarżącego oraz wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpano środki zaskarżenia (ponaglenie). Postanowieniem z dnia 21 marca 2025 r., sygn. akt VI SAB/Wa 112/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że skarga zawierała braki formalne, w konsekwencji czego konieczne było skierowanie do skarżącego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie zostały one usunięte. W siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 12 lutego 2025 r. skarga nie została prawidłowo podpisana, a skarżący nie wskazał jakiego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. organ nie wydał, jak również nie wskazał jakiego wniosku skarżącego organ nie rozpoznał, czy jakiemu wnioskowi organ nie nadał biegu. W świetle tego Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że w swojej skrzynce ePUAP nie znalazł pisma z sądu. Do zażalenia załączył pisma tożsame z tymi, które składał już wcześniej w toku sprawy. Odpowiadając na zażalenie organ administracji wniósł o jego oddalenie w całości. Pismami procesowymi z dnia 25 czerwca 2025 r. skarżący wniósł o "oddalenie zażalenia UKNF w całości, jako bezzasadnego", wskazując, że skarga została złożona ze skutecznym podpisem elektronicznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a oceny tej nie zmienia argumentacja podniesiona w zażaleniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd I instancji w piśmie z dnia 31 stycznia 2025 r. wyznaczył na uzupełnienie wymienionych braków formalnych skargi siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi (karta nr 107). Z akt sprawy wynika również, że przedmiotowe pismo wysłano na adres do doręczeń elektronicznych skarżącego i uznano je za doręczone w myśl art. 74a § 8 p.p.s.a. dnia 14 lutego 2025 r. (urzędowe potwierdzenie doręczenia - karta nr 109), natomiast w wyznaczonym terminie nie uzupełniono wskazanych braków formalnych skargi. W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec braków formalnych skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizując przesłanki stosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.