II GZ 550/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 243/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu w sprawie skargi W. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 5 lutego 2025 r., nr SKO.KO/40/321/2024 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r., odrzucił skargę W. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 5 lutego 2025 r., w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oraz zwrócił uiszczony przez stronę wpis od skargi. Sąd I instancji wskazał, że strona w związku z wniesioną skargą, zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2025 r., wezwana została do usunięcia jej braków formalnych, poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentacji, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej (skład osobowy zarządu i sposób reprezentacji), złożenie statutu W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 30 kwietnia 2025 r. W dniu 7 maja 2025 r. strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi poprzez: nadesłanie kserokopii uchwały nr [...] r. W w T. z dnia 29 maja 2020 r. dotyczącej Uchwalenia Statutu W. oraz kserokopii aktu notarialnego Repertorium A nr [...] z dnia 29 maja 2020 r. Skarga natomiast w ogóle nie została podpisana. W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, w związku z czym podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.). W. w T., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu błędne przyjęcie, że W. nie wykonała zobowiązania w zakresie podpisania skargi przez osobę uprawnioną, w sytuacji gdy zobowiązanie to było bezprzedmiotowe, albowiem skarga wysłana do WSA w Lublinie za pośrednictwem SKO w Zamościu była podpisana przez osobę upoważnioną, a to M. Ł. Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie skardze biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia Sądu I instancji. Na wstępie wskazać należy, na co również słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, iż skarga jako pismo składane w postępowaniu sądowym obwarowane jest wymogami określonymi w przepisach art. 46 i następnymi ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany art. 46 § 1 p.p.s.a. nakłada między innymi (w punkcie 4) wymóg podpisania pisma przez stronę je wnoszącą lub jej ustawowego przedstawiciela bądź pełnomocnika. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje w sposób jednoznaczny, że wniesiona skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 5 lutego 2025 r., nie została opatrzona podpisem osoby uprawnionej do reprezentacji W.. Na ostatniej stronie skargi, po słowach: "Mając na względzie powyższe, wnoszę jak we wstępie.", widnieje wiersz mający zawierać podpis o treści: "Za skarżącego- ....................", jednakże nie został on takowym podpisem opatrzony. Zasadnie wobec tego skarżąca wezwana została, poza uzupełnieniem innych braków formalnych skargi, do uzupełnia braku skargi poprzez jej podpisanie. Z dalszej analizy akt sprawy wynika, co niewadliwie ustalił Sąd I instancji, że strona w terminie wynikającym z doręczenia jej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzupełniła je częściowo. Nadesłała bowiem kserokopię uchwały W. w T. z dnia 29 maja 2020 r. dotyczącej Uchwalenia Statutu W. oraz kserokopię aktu notarialnego Repertorium A nr [...] z dnia 29 maja 2020 r. Nie nadesłała zaś podpisanej przez osobę umocowaną do reprezentacji W. skargi. Taki stan sprawy skutkowała zasadnym stwierdzeniem, że strona, w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi, braków tych nie uzupełniła. W konsekwencji Sąd I instancji zobligowany był mocą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie – jej niepodpisania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając niewadliwość postanowienia Sądu I instancji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.