II GZ 578/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2434/22 w zakresie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2022 r. nr KOC/1206/Dr/22 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 lipca 2024 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2434/22) umorzył postępowanie zażaleniowe A. Sp. z o.o. w W. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca" "Strona" "Spółka"), na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2022 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2434/22), odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.Sp. z o.o. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2022 r. nr KOC/1206/Dr/22 w przedmiocie kary pieniężnej. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z 11 stycznia 2023 r. oddalił skargę, a na skutek wywiedzenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku Skarżącej został doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem 14 marca 2023 r. Postanowieniem z 9 lipca 2024 r. referendarz sądowy stwierdził prawomocność ww. wyroku z dniem 14 kwietnia 2023 r. Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, że również postępowanie zażaleniowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, zatem ulega umorzeniu na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Pismem z dnia 29 sierpnia 2024 r. Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Z uwagi na sposób sformułowania zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w niniejszym postępowaniu zażaleniowym ocenie podlega wyłącznie to, czy postanowienie jest prawidłowe. Dla dokonania tej oceny nie mogły mieć zatem znaczenia wyrażone w zażaleniu twierdzenia Skarżącej, które nie odnoszą się do zaskarżonego postanowienia, lecz do przebiegu postępowania administracyjnego. 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Postępowanie zażaleniowe służy rozpoznaniu środka odwoławczego wniesionego przez stronę, celem przeprowadzenia kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd I instancji. Zatem bezprzedmiotowość, o jakiej mowa w art. 195 § 3 p.p.s.a., oznacza brak podstaw do dalszego prowadzenia tego postępowania. Sytuacja taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie w związku z prawomocnym zakończeniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 stycznia 2023 r. oddalającym skargę. 5. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r. sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r. sygn. akt II GZ 414/21). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r. sygn. akt II OZ 770/18; 13 listopada 2019 r. sygn. akt II GZ 261/19; 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku Strony skarżącej. Zasadnie zatem Sąd I instancji umorzył postępowanie wywołane złożonym zażaleniem. 6. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w treści uzasadnienia pochodzą z bazy dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl