II GZ 625/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22.10.2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1926/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r., nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1926/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. (dalej: skarżący) na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wyżej wymienioną decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. Zgodnie z zarządzeniem z 9 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi (szczegółowo wymienionych w wezwaniu), w zakreślonym przez sąd terminie 7 dni. Wezwania zawierały również pouczenia o konsekwencjach procesowych ich niewykonania (rygor odrzucenia skargi). Obydwa wezwania, umieszczone w jednej przesyłce sądowej, zostały doręczone osobiście skarżącemu w dniu 13 września 2024 r. Ostatnim dniem na wykonanie obydwu wezwań był 20 września 2024 r. Skarżący pismem z 18 września 2024 r., nadanym w tym samym dniu w placówce wyznaczonego operatora, uzupełnił wszystkie braki formalne skargi. Nie uiścił natomiast wymaganego wpisu od skargi. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). W rozpoznawanej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Nie ma również wątpliwości co do tego, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 13 września 2024 r., a zatem termin na uzupełnienie braku fiskalnego upłynął w dniu 18 września 2024 r. Do dnia wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2024 r. wpis nie został uiszczony. W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji niewadliwie odrzucił skargę strony z powodu wystąpienia obligatoryjnej przesłanki jej odrzucenia polegającej na zaistnieniu okoliczności opisanej w powołanym art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. nieuiszczeniu wpisu od skargi pomimo wezwania do dokonania tej czynności. Uiszczenie wymaganego wpisu w dniu 28 października 2024 r., to jest po otrzymaniu postanowienia WSA z dnia 22 października 2024 r. odrzucającego skargę, nie uzasadnia wzruszenia zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.