II GZ 688/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 4039/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r., nr EA-b-1251/1100/24 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 4039/24 odrzucił skargę W. T. (dalej przywoływany jako: "Skarżący" "Strona") na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r., nr EA-b-1251/1100/24 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych oraz zwrócił wpis. 2. Pismem z dnia 20 listopada 2024 r., Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r., nr EA-b-1251/1100/24 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych. W skardze Skarżący poinformował, że nie otrzymał decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r., podnosząc jednocześnie, że nie dotarło do niego również awizo z poczty ani też awizowany dokument. Skarżący wskazał, że o tym, że ww. decyzja została już wydana dowiedział się z pisma (...). Skarżący nadmienił także, że kserokopię zaskarżonej decyzji potwierdzoną za zgodność z oryginałem otrzymał na swój wniosek w dniu 23 października 2024 r. 3. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu na zaskarżenie ww. decyzji. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że Skarżący przekroczył termin do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji. Sąd I instancji uznał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję (określony w art. 53 § 1 p.p.s.a.) upływał 30 września 2024 r. Skoro skarga została złożona dopiero w dniu 21 listopada 2024 r., to nastąpiło to po upływie terminu, co musi skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. 5. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie, w szczególności: 1). art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 4 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, z uwagi na przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie fikcji doręczenia i uznania, że decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr EA-b-1251/1100/24 została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2024 r., w sytuacji kiedy Skarżący nie wiedział o próbie doręczenia mu przedmiotowej decyzji w sierpniu 2024 r., a o fakcie uprawomocnienia się decyzji Komendanta Głównego Policji dowiedział się z pisma Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 26 sierpnia 2024 r., którą Skarżący odebrał w dniu 13 września 2024 r., a samą kserokopię potwierdzonej za zgodność z oryginałem decyzji Komendanta Głównego Policji odebrał w dniu 23 października 2024 r. co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że skarga została wniesiona przez Skarżącego po upływie terminu do jej wniesienia i odrzuceniu przedmiotowej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 6. Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem nie podważa ono prawidłowości wydanego przez Sąd I instancji postanowienia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy wskazuje, że przesyłkę zawierającą decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 12 sierpnia 2024 r., skierowaną do Skarżącego na podstawie art. 44 k.p.a. uznano za doręczoną dnia 30 sierpnia 2024 r., co wynika z notatki urzędowej z dnia 6 września 2024 r. (k. 352 akt administracyjnych). Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, skuteczny termin do wniesienia skargi na powołane rozstrzygnięcie upływał z dniem 30 września 2024 r. Jak natomiast wynika z informacji uwidocznionych na kopercie zawierającej skargę, Strona w sposób zgodny z art. 54 § 1 p.p.s.a. swoją skargę skierowała za pośrednictwem organu, który wydał kwestionowaną decyzję (Komendanta Głównego Policji) jednakże czynność tą Skarżący wykonał w dniu 21 listopada 2024 r., co wynika z odcisku stempla pocztowego na kopercie. 7. W takim stanie sprawy słusznym było stwierdzenie Sądu I instancji, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji zobligowany był do dorzucenia tejże skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. 8. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji