II GZ 834/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1480/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 29 października 2024 r. nr RzPP-DSK-WPK.480.179.2024.AGM w przedmiocie wszczęcia postępowania o przyznanie świadczenia kompensacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1480/25, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę J. Z. (dalej: skarżąca) na postanowienie Rzecznika Praw Pacjenta z 29 października 2024 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania o przyznanie świadczenia kompensacyjnego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zawierające pouczenie o prawie zaskarżenia do sądu administracyjnego zostało skierowane na adres skarżącej i doręczone 8 listopada 2024 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 9 listopada 2024 r., a jego trzydziesty dzień wypadał w niedzielę 8 grudnia 2025 r., wobec tego ostatnim dniem na wniesienie skargi był poniedziałek 9 grudnia 2025 r. Skarżąca nadała natomiast skargę 16 kwietnia 2025 r., wobec tego WSA w Warszawie odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. II Zażalenie na powyższe postanowienie do WSA w Warszawie złożyła skarżąca, wnosząc o ponowne rozważenie postanowienia o odrzuceniu skargi oraz przywrócenie terminu do jej wniesienia. W przypadku nieuwzględnienia zażalenia, skarżąca wniosła o doręczenie uzasadnienia, które w sposób jednoznaczny określi jaka data została przyjęta za prawidłową i dlaczego wskazano datę 9 grudnia 2025 r. W ocenie skarżącej określenie ostatniego dnia terminu do wniesienia skargi na dzień 9 grudnia 2025 r. oznacza, że termin ten jeszcze nie upłynął. III Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 października 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1480/25, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1480/25. WSA w Warszawie wskazał, że w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1480/25, na stronie drugiej w wierszach piątym i ósmym, błędnie oznaczono rok w datach wskazujących dzień trzydziesty (wypadający w niedzielę) oraz dzień ostatni na wniesienie skargi. W obu datach, wypadających odpowiednio 8 grudnia 2024 r. oraz 9 grudnia 2024 r., jako rok błędnie wpisano "2025 r." zamiast prawidłowo "2024 r.". IV Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok NSA z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Warszawie prawidłowo ustalił, że zaskarżone postanowienie Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie wszczęcia postępowania o przyznanie świadczenia kompensacyjnego, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, doręczono skarżącej 8 listopada 2024 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że skarżąca odebrała korespondencję osobiście (elektroniczne akta administracyjne – eADM). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od powyższego postanowienia organu rozpoczął swój bieg od dnia następnego, czyli od 9 listopada 2024 r. i upływał w poniedziałek 9 grudnia 2024 r., ponieważ trzydziesty dzień terminu wypadał w niedzielę 8 grudnia 2024 r. Jak wynika z daty stempla pocztowego skarżąca nadała natomiast skargę 16 kwietnia 2025 r. (k. 38 akt sądowych), a zatem skarga została złożona ze znacznym uchybieniem terminu. Tym samym uprawniona była ocena WSA w Warszawie, że skarga została złożona po terminie, przez co zasadnie podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu należy wyjaśnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1480/25, stwierdził, że na skutek omyłki pisarskiej wskazano, że trzydziesty dzień wypadał w niedzielę 8 grudnia 2025 r. zamiast 8 grudnia 2024 r., a w konsekwencji że ostatnim dniem na wniesienie skargi był poniedziałek 9 grudnia 2025 r., zamiast 9 grudnia 2024 r. Jednakże ta oczywista omyłka pisarska została sprostowana z urzędu postanowieniem z 27 października 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1480/25. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.