II GZ 835/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1146/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. K. na uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 14 września 2022 r. nr 36/II KRF w przedmiocie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1146/25, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę B. K. (dalej: skarżąca) na uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 14 września 2022 r. nr 36/II KRF w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona uchwała zawierająca pouczenie o prawie zaskarżenia do sądu administracyjnego została skierowana na adres skarżącej i doręczona 28 września 2022 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 29 września 2022 r. i upłynął 28 października 2022 r. Skarżąca nadała natomiast skargę 17 stycznia 2025 r., wobec tego WSA w Warszawie odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. II Zażalenie na powyższe postanowienie do WSA w Warszawie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę i pozytywne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że nie otrzymała zaskarżonej uchwały, ponieważ zmieniła adres. III Odpowiedź na zażalenie złożyła Krajowa Izba Fizjoterapeutów, wnosząc o oddalenie zażalenia. IV Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok NSA z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Warszawie prawidłowo ustalił, że zaskarżoną uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, doręczono skarżącej 28 września 2022 r. na adres skrytka pocztowa [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że skarżąca odebrała korespondencję osobiście (k. 6 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od powyższej uchwały organu rozpoczął swój bieg od dnia następnego, czyli od 29 września 2022 r. i upływał 28 października 2022 r. Jak wynika z daty stempla pocztowego skarżąca nadała natomiast skargę dopiero 17 stycznia 2025 r. (k. 3 akt sądowych), a zatem skarga została złożona ze znacznym uchybieniem terminu. Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu należy wyjaśnić, że skarżąca jako adres korespondencyjny we wniosku o przyznanie prawa do wykonywania zawodu fizjoterapeuty wskazała skrytkę pocztową [...] (k. 9 akt administracyjnych). Korespondencja związana z postępowaniem administracyjnym doręczana była skarżącej właśnie na ten adres. W aktach sprawy natomiast brak było zawiadomienia skarżącej o zmianie adresu w trakcie postępowania administracyjnego. Tym samym uprawniona była ocena WSA w Warszawie, że skarga została złożona po terminie, przez co zasadnie podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.