II OSK 1893/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej K.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 14/25 w sprawie ze skargi K.P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 29 października 2024 r., nr 953/2024 w przedmiocie wykonania zastępczego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 14/25, odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie o sygn. akt II SA/Kr 14/25 ze skargi K.P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 29 października 2024 r., nr 953/2024, uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z 2 września 2024 r., nr 439/24, znak NB.52.4.2024.ATy i postanawiające o wykonaniu zastępczo przez inną osobę za skarżącą, na jej koszt i niebezpieczeństwo, w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji, obowiązku rozbiórki boiska sportowego, zlokalizowanego na działkach ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...] w miejscowości Z.; nakładające na skarżącą obowiązek uiszczenia opłaty za wydanie postanowienia o zastosowaniu wykonania zastępczego w wysokości 6,80 zł; wskazujące przybliżoną kwotę kosztów wykonania zastępczego ww. obowiązku, która wynosi 1.036.684,85 zł; wzywające skarżącą do wpłacenia organowi egzekucyjnemu, tj. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z., zaliczki na koszty wykonania zastępczego obowiązku w wysokości 800.000 zł w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, skarżąca – K.P., zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie przedstawiając żadnej argumentacji na poparcie tego wniosku. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 14/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia. Sąd nie znalazł podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na to, że skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności i być poparte stosownymi dokumentami obrazującymi sytuację majątkową wnioskodawczyni na dzień złożenia wniosku. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwił Sądowi jego merytoryczną ocenę. Postanowieniem z dnia 10 września 2025 r., sygn. akt II OZ 1304/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K.P. na wyżej powołane postanowienie. Po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 14/25, skargi (wskazanej na wstępie niniejszego uzasadnienia) na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, skarżąca – K.P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarżąca kasacyjnie ponownie sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, również i w tym przypadku nie przedstawiając żadnej argumentacji na jego poparcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego, dlatego też powinien zostać rozpoznany, stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jako wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przez zmianę okoliczności, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r., II OSK 1159/18). Z akt sprawy nie wynika, by którekolwiek z tych okoliczności uległy zmianie. Jak wyżej przedstawiono wniosek nie zawierał żadnej argumentacji, tym bardziej nie sposób uznać aby skarżąca wykazała, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.