II OSK 1932/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 339/23 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 stycznia 2023 r. znak: WI-I.7840.5.142.2022.LS w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: 1. sprostować uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 1932/23, w ten sposób, że na stronie 9 uzasadnienia wyroku usunąć jego akapit pierwszy, drugi oraz trzeci.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 1932/23, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 339/23 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 stycznia 2023 r. znak: WI-I.7840.5.142.2022.LS w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Po przesłaniu akt sprawy wraz z uzasadnieniem do Sądu I instancji Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu stwierdził, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej na stronie 9 uzasadnienia tego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 1932/23, podlega sprostowaniu. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Analiza treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku wskazuje, że na stronie 9 uzasadnienia bez związku z rozpatrywaną sprawą, omyłkowo zawarto błędne wskazania dla Sądu I instancji skontrolowania zaskarżonej decyzji pod kątem naruszenia przez nią przepisów uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 24 października 2018 r. Nr CXIV/3010/18 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Rejon Alei Ignacego Daszyńskiego" bowiem możliwość realizacji opisanego w zgłoszeniu urządzenia reklamowego wymaga oceny jego zgodności z przepisami ww. uchwały. W niniejszej sprawie oczywiste jest, że w zaskarżonej decyzji organ nie odwoływał się do ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako argumentu za wniesieniem sprzeciwu. Powodem wniesienia sprzeciwu była wykładnia § 9 ust. 2 uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, która doprowadziła do uznania, że sposób podświetlenia światłem barwy białej zastosowany w urządzeniu reklamowym (oświetlenie od wewnątrz powierzchni reklamowej) jest niezgodne z tym przepisem bowiem powinno ono być skierowane od zewnątrz na powierzchnię urządzenia reklamowego a nie od wewnątrz. W związku z powyższym jako zbędne i niewłaściwe należało ocenić odniesienie się przez NSA w akapitach od pierwszego do trzeciego na stronie 9 uzasadnienia wyroku do ww. uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Akapity te należy usunąć jako niezwiązane z istotą niniejszej sprawy. Mając na uwadze potrzebę poprawienia treści uzasadnienia wydanego przez NSA wyroku na prawidłową stosownie do art. 156 § 3 P.p.s.a. NSA dokonał sprostowania uzasadnienia wyroku w sposób określony w sentencji. Zauważyć należy, że powyższa omyłka sprowadzająca się w istocie do omyłkowego przytoczenia fragmentu z uzasadnienia wyroku NSA z tej samej daty ale w sprawie o sygn. akt II OSK 1801/23 była wyłącznie omyłką pisarską. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.