II OSK 2734/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) sędzia del. WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 149/24 w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2023 r., nr SKO/WJ/420/1177/2023 w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. oddala wniosek uczestnika postępowania P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 149/24, oddalił skargę S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 20 grudnia 2023 r., nr SKO/WJ/420/1177/2023 w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza N. z 20 stycznia 2023 r., nr 7/2023, ustalającą na rzecz P. sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie działki o nr geodezyjnym [...] w obrębie [...], gm. N. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł S.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Skargę kasacyjną oparto na podstawie wskazanej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), tj. naruszeniu przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 40 w zw. z art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") przez brak uznania przez Sąd I instancji, że brak doręczenia przez organ pełnomocnikowi skarżącego: zawiadomienia o zakończeniu postępowania oraz decyzji organu I instancji skutkować powinien uchyleniem decyzji organu I i II instancji, jako wydanych z rażącym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego. Na podstawie powyższego zarzutu wniesiono o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania P. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana prze profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej S. P. oraz zasądzenie od S.P. na rzecz P. sp. z o.o. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu spółka wskazała na oczywistą w jej ocenie bezpodstawność zarzutu i wniosków zawartych w treści skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym po stwierdzeniu spełnienia ustawowych warunków przewidzianych w art. 182 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, który wniósł skargę kasacyjną, zrzekł się rozprawy, zaś strona przeciwna nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 40 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. okazał się niezasadny. Sąd I instancji, dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji trafnie przyjął, że niewątpliwy błąd proceduralny polegający na doręczaniu pism procesowych w toku postępowania administracyjnego bezpośrednio stronie w okolicznościach, w których ta ustanowiła pełnomocnika, któremu pisma te nie były doręczane na wskazany przez niego adres, nie spowodował negatywnych skutków względem strony. Świadczy o tym między innymi to, że pełnomocnik strony wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji w terminie, co z kolei dowodzi, że strona była w kontakcie ze swoim pełnomocnikiem. Wypada odnotować, że obecnie (jak również i w przeszłości) Naczelny Sąd Administracyjny, wypowiadając się w kwestii skutków pominięcia pełnomocnika, podkreśla na konieczność każdorazowej oceny okoliczności konkretnej sprawy oraz wpływu tego uchybienia na treść rozstrzygnięcia, a także oceny, czy naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. spowodowało ujemne konsekwencje dla strony (por. wyroki NSA z: 18.06.2025 r., II OSK 1290/24, LEX nr 3906221; 12.06.2025 r., II OSK 46/23, LEX nr 3888978; 12.06.2024 r., I OSK 737/21, LEX nr 3749820; 23.06.2022 r., II OSK 1117/21, LEX nr 3427590; 26.08.2021 r., II OSK 18/21, LEX nr 3231973; 11.10.2018 r., II OSK 2425/16, LEX nr 2616817; 26.09.2018 r., II OSK 125/18, LEX nr 2737931; 13.12.2017 r., I GSK 2145/15). W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji dokonał powyższych ocen oraz ustaleń i słusznie stwierdził brak podstaw do uznania, że powyższe naruszenie przepisów postępowania uzasadniało wzruszenie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku, oddalając wniosek uczestnika postępowania – P. sp. z o.o. Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, bowiem art. 204 pkt 1 i 2 p.p.s.a., regulujący zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w razie oddalenia skargi kasacyjnej, nie przewiduje zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika postępowania (wyrok NSA z 1.03.2022 r., I OSK 3941/18, LEX nr 3330413). Należy również wskazać, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a., to strony ponoszą koszty postępowania ze swoim udziałem w sprawie, zaś przepis szczególny, o którym mowa w art. 199 p.p.s.a., nie przewiduje zwrotu tych kosztów uczestnikom postępowania. (por. wyrok NSA z 16.04.2019 r., II GSK 739/17, LEX nr 2680200).