II OSK 559/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3136/24 w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2024 r. nr 1234/24 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3136/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2024 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki. W złożonej skardze kasacyjnej działający w imieniu J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (wcześniej "G. sp. z o.o.") profesjonalny pełnomocnik, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2024.935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77). Podkreślić należy, że kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji była już przedmiotem oceny WSA w Warszawie, który postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2025 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wyjaśnił wówczas w uzasadnieniu, że strona skarżąca nie uzasadniła odpowiednio swojego wniosku i nie sprecyzowała w jaki sposób zaskarżona decyzja może powodować trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca złożyła od tego postanowienia zażalenie, które nie posiadało uzasadnienia. Okoliczność ta przyczyniła się do oddalenia zażalenia przez NSA postanowieniem z dnia 4 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Oceniając w powyższym zakresie wniosek zawarty w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że nie zawiera on wskazania nowych okoliczności, które z kolei można by rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd dostrzega, że postanowienie NSA z dnia 4 września 2025 r. opierało się głównie na fakcie, że strona nie uzasadniła złożonego zażalenia, jednak postanowienie Sądu I instancji dotyczyło ogólnikowego uzasadnienia wniosku zawartego w skardze. Na aktualnym etapie postępowania wniosek zawarty w skardze kasacyjnej nie zawiera żadnej zmiany okoliczności w sprawie. Strona skarżąca nadal wskazuje na konieczność rozbiórki nośnika reklamowego, która wiąże się z poniesieniem "znacznych" kosztów. Pełnomocnik powołuje się również na fakt, że sama rozbiórka obiektu z reguły jest w orzecznictwie traktowana jako trudne do odwrócenia skutki. Wszystkie powyższe okoliczność były już przywoływane w skardze i były znane Sądowi oceniającemu pierwotny wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.