II OSK 723/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny sędzia NSA Anna Żak (spr.) sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 686/24 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 28 marca 2024 r. nr OA.7721.12.2.2024 w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 686/24, oddalił skargę K. S.(dalej jako "skarżąca") na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 28 marca 2024 r. nr OA.7721.12.2.2024 w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku. Wyrok wydano w poniższych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Ostateczną decyzją z dnia 13 grudnia 2021 r. nr OA.7721.12.6.2021 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał G. S. ("inwestor") doprowadzenie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości [...], do stanu zgodnego z prawem w terminie do 30 września 2022 r., poprzez: 1. demontaż okien o wymiarach 1,42 x 1,0 m, 1,41 x 0,97 m, 1,41 x 1,40 m, 1,15 x 1,40 m oraz 1,40 x 0,5 m (2 sztuki), w ścianie szczytowej budynku od strony działki nr [...] i zamurowanie powstałych po demontażu otworów okiennych materiałem niepalnym spełniającym parametry ściany oddzielenia pożarowego; 2. demontaż okapu od strony działki nr [...]; 3. wykonanie ściany szczytowej budynku od strony działki nr [...] jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, poprzez wysunięcie tej ściany na co najmniej 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosowanie pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej E I 60; 4. wyprowadzenie w/w ściany oddzielenia przeciwpożarowego ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m lub zastosowanie wzdłuż ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1m i klasie odporności ogniowej E I 60 bezpośrednio pod pokryciem dachu, przy czym przykrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia. Podstawę prawną nałożenia opisanego wyżej obowiązku stanowił art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.) - dalej: "P.b.". Natomiast decyzją z dnia 14 grudnia 2023 r. nr NB.5160.14.2019.LM Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB" lub "organ I instancji"), działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 P.b., stwierdził wykonanie obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Organ I instancji podał, że 4 października 2023 r. przeprowadził oględziny spornego budynku. Stwierdzono, że w ścianie szczytowej od strony działki nr [...] zdemontowano dwa okna o wymiarach 1,42 x 1,0 m (na poziomie parteru) oraz okno o wymiarach 1,2 x 1,3 m (na poziomie pietra), a otwory okienne wypełniono pustakami szklanymi o odporności ogniowej E I 30. Powierzchnia otworów okiennych wypełnionych pustakami szklanymi wynosi 4,40 m2, co stanowi 5% powierzchni ściany oddzielenia przeciwpożarowego i spełnia wymogi § 231 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm., dalej jako "warunki techniczne"). Na poziomie piętra zdemontowano dwa okna, a otwory okienne zamurowano cegłą ceramiczną. W poziomie poddasza dwa otwory okienne wypełniono wełną mineralną i zabudowano płytami gipsowo - kartonowymi ognioodpornymi. Na zewnątrz budynku wykonano elewacje. Stwierdzono ponadto, że okap dachu od strony działki nr [...] został skrócony i od góry zakończony obróbką blacharska. Ściana oddzielenia przeciwpożarowego od strony północnej została natomiast wysunięta poza lico budynku na całej wysokości ściany o 30 cm. Od strony południowej ściany wykonano na całej powierzchni pas szerokości 2,0 m z wełny mineralnej. Oddzielenie przeciwpożarowe dachu zostało wykonane poprzez izolację z wełny mineralnej i dwóch warstw płyt gipsowo-kartonowych ogniochronnych grubości 12,5 cm. Organ I instancji podał ponadto, że zobowiązany przedstawił dokumenty na potwierdzenie klas odporności ogniowej zastosowanych materiałów budowlanych. Wobec powyższego, obowiązkiem PINB było wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku. Po rozpatrzeniu odwołania K. S. od tej decyzji, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 28 marca 2024 r. uchylił opisaną wyżej decyzję PINB i jednocześnie stwierdził wykonanie obowiązku wynikającego z w/w decyzji PWINB z 13 grudnia 2021 r. Zdaniem organu odwoławczego, PINB prawidłowo ustalił, że obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości [...], do stanu zgodnego z prawem, został wykonany. Ściana zewnętrzna od strony działki nr [...] została wykonana prawidłowo i spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego wynikające z § 232 pkt 6 i § 235 warunków technicznych.. Jednak, w ocenie PWINB, reformacji wymagała sentencja decyzji wydanej w przedmiocie stwierdzania wykonania obowiązku, a argumentacja organu I instancji dodatkowego uzupełnienia. K. S. wniosła skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Sąd I instancji oddalił skargę jako niezasadną stwierdzając, że stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami stawianymi art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Ocena zgromadzonego materiału dokonana została zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), a motywy którymi kierowały się organy zostały szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji. Sad wskazał, że Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Stosownie zaś do art. 51 ust. 3 P.b.., po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: stwierdzeniu wykonania obowiązku albo w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Dalej wskazał, że postępowanie naprawcze uregulowane art. 51 P.b. ma charakter dwuetapowy. W pierwszej kolejności organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Następnie organ nadzoru sprawdza, czy obowiązki te zostały wykonane i w zależności od tego wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 P.b. Na drugim etapie postępowania naprawczego organ nadzoru budowlanego jest związany wydaną przez siebie decyzją ostateczną, wobec czego jest uprawniony wyłącznie do sprawdzenia, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane. Sąd wskazał, że w dniu 4 października 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości [...]. Stwierdził wówczas, że w ścianie szczytowej od strony działki nr [...] zdemontowano dwa okna o wymiarach 1,42 x 1,0 m (na poziomie parteru) oraz okno o wymiarach 1,2 x 1,3 m (na poziomie pietra), a otwory okienne wypełniono pustakami szklanymi o odporności ogniowej E I 30. Na poziomie piętra zdemontowano dwa okna, a otwory okienne zamurowano cegłą ceramiczną. W poziomie poddasza dwa otwory okienne wypełniono wełną mineralną i zabudowano płytami gipsowo - kartonowymi ognioodpornymi. Na zewnątrz budynku wykonano elewacje. Stwierdził ponadto, że okap dachu od strony działki nr [...] został skrócony i od góry zakończony obróbką blacharską. Ściana oddzielenia przeciwpożarowego od strony północnej została natomiast wysunięta poza lico budynku na całej wysokości ściany o 30 cm. Od strony południowej ściany wykonano na całej powierzchni pas szerokości 2,0 m z wełny mineralnej. Oddzielenie przeciwpożarowe dachu zostało wykonane poprzez izolację z wełny mineralnej i dwóch warstw płyt gipsowo-kartonowych ogniochronnych grubości 12,5 cm. W ocenie Sądu powyższe ustalenia były wystarczające do wydania decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji PWINB z 13 grudnia 2021 r. Ustalenia dokonane podczas oględzin zostały utrwalone w formie protokołu spełniającego wymogi stawiane art. 68 § 1 i 2 w zw. z art. 67 § 2 pkt 3 k.p.a. Ponadto do protokołu dołączono szkic sytuacyjny z opisem oraz dokumentację fotograficzną. W toku postępowania organ I instancji uzyskał również kopie deklaracji właściwości użytkowych materiałów budowlanych użytych podczas robót budowlanych, co Sąd uznaje za wystarczające dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Słusznie przyjęły zatem organy nadzoru budowlanego obydwu instancji, że zobowiązany wykonał obowiązek wynikający z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. i obecnie budynek mieszkalny spełnia wymogi stawiane przepisami prawa. Zasadnie wskazano przy tym, że powierzchnia otworów okiennych wypełnionych pustakami szklanymi wynosi 4,40 m2, co stanowi 5% powierzchni ściany oddzielenia przeciwpożarowego i spełnia wymogi § 231 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z kolei sama ściana zewnętrzna od strony działki nr [...] spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego wynikające z § 232 pkt 6 i § 235 w/w rozporządzenia. Okoliczności te zostały szczegółowo wykazane w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Sąd nie stwierdził jakichkolwiek uchybień, które stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. obligowałyby do zakwestionowania stanowiska organów i wyeliminowania kontrolnych rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Za zasadne Sąd uznał również zreformowanie przez PWINB rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. W tej części Sąd stwierdził, że obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest bowiem stwierdzenie wykonania obowiązku wynikającego wprost z wydanej wcześniej decyzji o nakazie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Nie ma zatem potrzeby ani tym bardziej obowiązku wynikającego z przepisów prawa do wskazania w rozstrzygnięciu zakresu robót budowlanych, które wykonano w ramach doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: 1. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na niezasadnym oddaleniu skargi przez Sąd I instancji, podczas gdy skarga powinna zostać uwzględniona, bowiem PWINB naruszył ww. przepisy k.p.a. opierając rozstrzygnięcie na protokole z oględzin 4 października 2023 r., który to protokół w ogóle nie potwierdza, że poszczególne obowiązki nałożone na G.S. decyzją PWINB w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2021 r. zostały wykonane. Zdaniem skarżącej kasacyjnie, naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy gdyż skutkowało niezasadnym oddaleniem skargi, podczas gdy oczywistym jest, że PWINB naruszył art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., bowiem nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, 2. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez uchybienie zasadom sporządzania uzasadnienia w sposób wykluczający kontrolę kasacyjną wyroku, przejawiające się w nieodniesieniu się do zarzutów wskazanych w skardze dotyczących naruszenia przez PWINB art. 8, art. 6 i 7 k.p.a. (zarzut z pkt 4 skargi), art. 9 k.p.a. (zarzut z pkt 5), art. 10 k.p.a. w zw. z art. 79 k.p.a. (zarzut z pkt 6), art. 15 k.p.a. (zarzut z pkt 7), art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. (zarzut z pkt 8), art. 76a § 4 k.p.a. (zarzut z pkt 9) - a także prawdopodobnie w ogóle ich nierozpoznanie. Podkreśliła, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy gdyż skutkowało niezasadnym oddaleniem skargi, podczas gdy oczywistym jest, że PWINB naruszył przepisy wskazane w zarzutach 4-9 skargi, a gdyby Sąd faktycznie rozpoznał te zarzuty to uwzględniłby skargę. Skarżąca stwierdziła, że uzasadnienie wyroku w ogóle nie umożliwia stronie poznania przyczyn (nawet zbiorczych), dlaczego te zarzuty uznane zostały za nieuzasadnione, przez co niemożliwa staje się także kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku; a w konsekwencji wadliwie uznał, że nałożone obowiązki zostały wykonane. Tym samym skarga powinna zostać uwzględniona, a nie oddalona, 3. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 84 § 1 k.p.a. polegające na niezasadnym oddaleniu skargi przez Sąd I instancji, podczas gdy skarga powinna zostać uwzględniona, bowiem PWINB naruszyło ww. przepisy k.p.a. uznając, że użyty przez stronę materiał (pustaki szklane) faktycznie jest materiałem niepalnym spełniającym parametry ściany oddzielenia pożarowego, podczas gdy przedłożone przez stronę dokumenty nie dotyczą pustaków jakich użyła strona (albo przynajmniej budzą poważne wątpliwości]. Organ powinien skorzystać z wiadomości specjalnych biegłego z zakresu pożarnictwa w celu ustalenia, czy użyty przez stronę materiał (pustaki szklane) faktycznie jest materiałem niepalnym spełniającym parametry ściany oddzielenia pożarowego. Zdaniem skarżącej kasacyjnie, naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy gdyż skutkowało niezasadnym oddaleniem skargi, podczas gdy oczywistym jest, że PWINB naruszył art. 7, 77 § 1, 80 i 84 § 1 k.p.a. bowiem nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, a w konsekwencji wadliwie uznał, że nałożone obowiązki zostały wykonane. Tym zatem skarga powinna zostać uwzględniona, a nie oddalona. W odniesieniu do każdego z postawionych zarzutów, skarżąca kasacyjnie odwołała się do obszernego uzasadnienia złożonej skargi kasacyjnej. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 grudnia 2023r. oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania przed sądami obu instancji, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. W piśmie z 29 grudnia 2025 r., skarżąca kasacyjnie wniosła o rozważenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zawieszenia postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku, powołała się na prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w [...] II Wydział Karny z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt II Kp 644/24, którym to postanowieniem Sąd ten uchylił postanowienie z dnia 25 września 2024r. Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], którym umorzono dochodzenie w sprawie podrobienia faktury VAT nr [...] z dnia 06.05.2022 r. oraz WZ nr [...] z 06.05.2022 r. i użycia podrobionej dokumentacji jako autentycznej przez G. S. na potrzeby przedmiotowego postępowania administracyjnego. Skarżąca kasacyjnie podniosła, że jeden z zarzutów skargi kasacyjnej wiąże się z niezasadnym uznaniem przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, że użyty przez stronę materiał (pustaki szklane) faktycznie jest materiałem niepalnym spełniającym parametry ściany oddzielenia pożarowego, podczas gdy przedłożone przez stronę dokumenty nie dotyczą pustaków jakich użyła strona (albo przynajmniej budzą poważne wątpliwości). Zaznaczyła, że m.in. ta kwestia była przedmiotem uchylonego przez Sąd Rejonowy postanowienia organu procesowego, a kwestia wiarygodności dokumentów złożonych przez inwestora na tę okoliczność (które to dokumenty organy budowlane przyjęły jako dowody w kontrolowanej przez WSA w Rzeszowie sprawie) jest nadal otwarta w związku z wciąż prowadzonym, po uchyleniu postanowienia prokuratora, postępowaniem przygotowawczym w tym przedmiocie. Do wniosku skarżąca kasacyjnie dołączyła, m.in., powołane we wniosku postanowienie Sądu Rejonowego w [...]. W sprawie nie wniesiono dalszych pism procesowych, w tym odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził istnienia przesłanek skutkujących nieważnością postępowania sądowego, w związku z tym rozpoznał skargę kasacyjną w granicach wyznaczonych podniesionymi w niej zarzutami. Skarga kasacyjna nie jest usprawiedliwiona. Wszystkie zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej mają charakter procesowy i zmierzają do podważenia prawidłowości ustaleń postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego obydwu instancji, które uznały, co zaakceptował Sąd pierwszej instancji, że inwestor G. S. wykonał obowiązki wynikające z decyzji z dnia 13 grudnia 2021r. wydanej na podstawie art.51 ust.1 pkt 2 P.b. Przechodząc do oceny poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej w pierwszej kolejności należało rozpoznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., który, wg treści skargi kasacyjnej, miałby polegać na uchybieniu przez WSA w Rzeszowie zasadom sporządzania uzasadnienia w sposób wykluczający kontrolę kasacyjną wyroku, przez to, że Sąd ten nie odniósł się do zarzutów wymienionych we wniesionej do niego skardze, które dotyczyły naruszeń wskazanych przez skarżącą (skarżącą kasacyjnie) zasad postępowania administracyjnego. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego, powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną, jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska, co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010r., nr 3, poz. 39). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera rozważania Sądu, co do zgodności z prawem zaskarżonych decyzji oraz postępowania, w ramach którego ten akty te zostały podjęte. Prawidłowo przedstawiono stan faktyczny i prawny sprawy, wskazując, że w toku oględzin przeprowadzonych w dniu 4 października 2023 r. PINB stwierdził wykonanie obowiązków wynikających z decyzji wydanej na podstawie art.51 ust.1 pkt.2 P.b., co wynika z treści protokołu, a także zdjęć i szkiców. Stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku nie budzi w tej kwestii wątpliwości. Sąd pierwszej instancji wprawdzie wprost nie wypowiedział się w zakresie wszystkich zarzutów podniesionych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wadliwość ta nie powoduje jednak, że zaskarżony wyrok nie poddaje się kontroli instancyjnej. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób prawidłowy przedstawił przesłanki oddalenia skargi. Uzupełniająco można wskazać, odnosząc się do nierozpoznania przez Sąd pierwszej instancji zarzutów skargi, że wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej skarżąca brała udział w oględzinach w dniu 4 października 2023r., zgłaszała uwagi co do wykonanych przez inwestora prac budowlanych, choć ostatecznie odmówiła podpisania protokołu. Nie doszło więc do naruszenia art. 10 k.p.a. w zw. z art. 79 k.p.a. W tym kontekście należy także wskazać, że z akt sprawy wynika, że skarżąca czynnie od początku postępowania które datuje się od 25 października 2019r.(data wpływu pisma do organu) kiedy to wniosła do PINB w [...] o przeprowadzenie kontroli legalności prac prowadzonych przez G. S. przy przedmiotowym budynku, aktywnie uczestniczy w postępowaniu składając pisma procesowe, odwołania od poprzednio wydanych w tej sprawie decyzji. Nie doszło także do naruszenia art.15 k.p.a. , ponieważ organ II instancji rozpoznał ponownie sprawę i po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji z powodu wadliwego sformułowania jej sentencji orzekł co do meritum sprawy na podstawie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. Brak jest także podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia art.9 k.p.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżony wyrok zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 141 § 4 p.p.s.a., odnoszące się do istotnych okoliczności sprawy, umożliwiając kontrolę zaskarżonego wyroku, co czyni zarzut jego naruszenia nieusprawiedliwionym. Niezasadność tego zarzutu pozwalała na rozpoznanie pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej – zamieszczonych w jej punkcie 1 oraz 3. Rozpoznając te zarzuty trzeba podkreślić, że zaskarżoną do WSA w Rzeszowie decyzją Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, a wcześniej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnęły sprawę administracyjną w określonym, ścisłym przedmiocie – przedmiocie wyznaczonym granicami treści przepisu art. 51 ust. 3 pkt 1 P.b. Prowadząc tego rodzaju postępowanie organy te były tylko i wyłącznie zobowiązane do ustalenia, czy nałożone na inwestora obowiązki na poziomie pierwszego etapu postępowania naprawczego tj. na podstawie art.51 ust.1 pkt P.b ( nałożone uprzednią, odrębną i prawomocną decyzją administracyjną) zostały wykonane i czy na obecnym, sprawdzającym etapie postępowania naprawczego można wydać decyzję przewidzianą w przepisie art. 51 ust. 3 pkt 1 P.b., czy też inną decyzję administracyjną przewidzianą i zastrzeżoną dla tego właśnie etapu (por. art. 51 ust. 3 pkt 2 P.b.). WSA w Rzeszowie dokonując kontroli legalności działań organów nadzoru budowlanego słusznie uznał, że istotne dla hipotezy normy wynikającej z art. 51 ust. 3 pkt 1 P.b. okoliczności zaistniały w rozpatrzonej sprawie, co potwierdził zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Nie można zgodzić się ze skarżącą kasacyjnie, że protokół oględzin zawierał jakiekolwiek braki w tym zakresie (tak podano w uzasadnieniu skargi kasacyjnej), ponieważ do tego protokołu PINB załączył sporządzony przez siebie szkic elewacji z opisem wykonanych robót budowlanych i dokumentację fotograficzną na potwierdzenie wykonania ściany szczytowej budynku od strony działki nr [...] jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Dokumentacja fotograficzna potwierdza także demontaż okapu. Wbrew twierdzeniu skargi kasacyjnej, także uzyskane przez PINB kopie deklaracji właściwości użytkowych materiałów budowlanych użytych podczas robót budowlanych uzupełniały materiał dowodowy, a łącznie z pozostałą jego częścią pozwalały na prawidłową subsumpcję i ostatecznie zastosowanie przepisu art. 53 ust. 3 pkt 1 P.b. Skarżąca kasacyjnie przede wszystkim kwestionowała właściwości przeciwpożarowe pustaków szklanych (luksferów) użytych w celu likwidacji otworów okiennych. Odnosząc się ściśle do treści zarzutu objętego pkt 3. skargi kasacyjnej dotyczącego spełnienia przez użyte przez inwestora pustaki szklanych właściwości materiałów przeciwpożarowych koniecznym jest przypomnienie, że w tym zakresie organy nadzoru budowlanego działały jako organy wyspecjalizowane w zakresie przestrzegania przepisów prawa budowlanego (samoistnie posiadające wiadomości specjalne) – co wynika z ich szczególnej pozycji w administracji publicznej i co ustawodawca wyraził wprost w treści przepisu art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c P.b. ("do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej"). Organy nadzoru budowlanego stwierdziły, że użyte pustaki szklane posiadają klasę odporności ogniowej EI 30, co potwierdziła deklaracja właściwości użytkowych pustaków szklanych EI 30 1919/10 30F Clearview wraz z raportem klasyfikacyjnym odporności ogniowej. W ten sposób wypełnienie otworów okiennych tymi luksferami spełnia wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z § 232 pkt 6 warunków technicznych. W tej sytuacji, tzn. na etapie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji, czy też, ewentualnie, uzupełniającego postępowania dowodowego – przez organ II instancji – nie zachodziła potrzeba powoływania biegłego (art. 84 § 1 k.p.a.). W toku postępowania administracyjnego skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek przeciwdowodów tak wobec dowodów zebranych przez organy, jak i wobec wyprowadzonych na ich podstawie wniosków. Ograniczyła się wyłącznie do sformułowania twierdzeń przeciwnych i przedstawienia własnych interpretacji zebranego materiału dowodowego. W szczególności nie poparła żadnym dowodem tezy, że doszło do sfałszowania przez inwestora dokumentów związanych z potwierdzeniem właściwości przeciwpożarowych zastosowanych luksferów. Także i z powyższych względów NSA nie uwzględnił złożonego przez skarżącą kasacyjnie wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ twierdzenia wniosku, a także złożony na jego poparcie odpis postanowienia Sądu Rejonowego w [...] nie świadczy o braku wartości dowodowej dokumentów potwierdzających ognioodporność użytych materiałów budowlanych. Przede wszystkim zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne i należy do oceny sądu rozpoznającego sprawę. I tak zauważyć trzeba, że postępowanie karne dotyczące przestępstwa przeciwko wiarygodności tych dokumentów prowadzone jest w fazie przygotowawczej, a powołane przez skarżącą kasacyjnie postanowienie w żaden sposób nie kończy prawomocnie postępowania karnego w tym przedmiocie. Ma ono wyłącznie charakter orzeczenia kasatoryjnego – powoduje zwrot sprawy do prokuratora jako organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze ze wskazaniem okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić (art. 330 § 1 k.p.k.). Okoliczność tę wyjaśnił zresztą Sąd Rejonowy w [...] już we wstępnej części rozważań uzasadnienia ww. postanowienia stwierdzając, że niewykluczonym jest, że przyjęty przez prokuratora wniosek końcowy, może ostatecznie okazać się prawidłowy, natomiast został on sformułowany przedwcześnie – bez zebrania wystarczającego materiału dowodowego. Zawieszenie postępowania z przyczyny określonej w art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w tej sytuacji i wstrzymanie biegu niniejszej sprawy nie jest więc celowe. Z tych wszystkich powodów NSA uznał, że skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a. Na podstawie art.182 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.