II OSK 808/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del. WSA Magdalena Dobek - Rak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Starosty Kieleckiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1986/24 w sprawie ze skargi Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2024 r., znak: DOR.521.43.2024.AMO w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Staroście Kieleckiemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 578 (pięćset siedemdziesiąt osiem) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 grudnia 2024 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1986/24, oddalił skargę Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 7 czerwca 2024 r., nr DOR.521.43.2024.AMO, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z 25 kwietnia 2024 r., nr IR.I.7840.4.44.2024, którym organ, na podstawie art. 35 ust. 6 pkt 1 i ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, oraz art. 123 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., stwierdził, że Starosta Kielecki dopuścił się przekroczenia terminu załatwienia sprawy w związku z rozpatrzeniem wniosku o pozwolenie na budowę z 1.09.2021 r., znak: B-I.6740.15.63.2014, o 77 dni i wymierzył karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki, tj. 38 500 zł. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Starosta Kielecki. Pismem z 17 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę kasacyjną, wnosi o umorzenie postępowania kasacyjnego i zwrot całego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 578 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził takich okoliczności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W związku z tym, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1986/24, została skutecznie cofnięta, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 związku z art. 193 p.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.