II OZ 1040/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K., D. R., K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 739/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. K. oraz K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 259/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. i D. K.; 2. odrzucić zażalenie D. R. i R. P.

Uzasadnienie. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez K. P. i D. K. skarga na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r., Nr 259/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zarządzeniami z dnia 17 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do K. P. i D. K. do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżące K. P. i D. K. otrzymały ww. wezwanie Sądu w dniu, kolejno, 6 marca 2025 r. oraz 3 marca 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżące nie uzupełniły wskazanego braku. Postanowieniem z dnia 13 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 739/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę K. P. i D. K. Zażalenia na powyższe postanowienie wniosły D. K. i K. P., a także D. K. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia K. P. i D. K. nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma (skargi, sprzeciwu, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie WINB w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Sprawa, w której wniesiono skargę, jest niewątpliwie sprawą dotyczącą postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym. Wpis sądowy od takiej skargi należny jest w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu K. P. i D. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest zatem prawidłowe. Z akt sprawy (sądowych, jak i administracyjnych) nie wynika przy tym, by w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi powinien być pobierany solidarnie od skarżących. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie mogły mieć wpływu argumenty zażalenia. Oceniając, na skutek wniesionego zażalenia legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII, NSA sprawdza jedynie czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącą wpisu i w jakiej wysokości. W związku z powyższym zażalenie K. P. i D. K. należało oddalić. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Zażalenie wniesione przez D. K. i R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez ww. osoby, na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 maja 2025 r. jest niedopuszczalne, ponieważ nie byli oni adresatem tego postanowienia. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.