II OZ 1079/25

Dnia 25 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. oraz R. P. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 31/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2023 r., nr 1886/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie K. P. i D. K.; 2) odrzucić zażalenie R. P. i D.K.1.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę K. P. i D. K., ponieważ na wezwanie Sądu skarżące nie uzupełniły braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł. Sąd I instancji wskazał, że, wobec zakończenia postępowań w przedmiocie prawa pomocy (sprawy VII SPP/Wa 87/24 i VII SPP/Wa 88/24) oraz w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OZ 883/24 i II OZ 884/24, zarządzeniami z 14 lutego 2025 r. wezwał obie skarżące – K. P. i D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2024 r., wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone K. P. w dniu 25 marca 2025 r. oraz D. K. w dniu 24 marca 2025 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisów przez skarżące upłynął odpowiednio w dniu 1 kwietnia 2025 r. oraz 31 marca 2025 r. Obie skarżące nie uiściły jednak wymaganego wpisu, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Przy pismach z dnia 30 maja 2025 r. zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K. P. i D. K. oraz R. P. i D.K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K. P. i D. K. nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K. P. i D. K., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 13 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 88/24 i VII SPP/Wa 87/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 14 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi po 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 14 listopada 2024 r. (patrz: postanowienia NSA o sygn. akt II OZ 883/24 i II OZ 884/24) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 14 lutego 2025 r. o wezwaniu K. P. oraz D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2024 r., wzywających odpowiednio obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 6 marca 2025 r. wezwania te zostały doręczone K. P. w dniu 25 marca 2025 r., a D. K. w dniu 24 marca 2025 r. A więc odpowiednio do dnia 1 kwietnia 2025 r. oraz 31 marca 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 kwietnia 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. i D. K. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z dnia 14 lutego 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 14 listopada 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie wniesione przez R. P. i D.K.1 podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i D. K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. R. P. i D.K.1 nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez R. P. i D.K.1 jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.