II OZ 1092/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. [...] w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 962/24 odrzucające skargę W. [...] w B. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 6 września 2024 r., znak: WIn.VII.7840.1.65.2024.AC w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania działki i architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania postanawia: 1. sprostować z urzędu komparycję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 962/24, w ten sposób, że w miejsce oznaczenia zaskarżonej decyzji "nr Win.VII.7840.1.65.2024.AC", wpisać "znak: WIn.VII.7840.1.65.2024.AC", oraz w miejsce oznaczenia przedmiotu sprawy "przywrócenia funkcji i powierzchni zabudowy w ewidencji gruntów i budynków", wpisać "zatwierdzenia projektów zagospodarowania działki i architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania", 2. uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 962/24, odrzucił skargę W. [...] w B. (skarżąca, W.) na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 6 września 2024 r., znak: WIn.VII.7840.1.65.2024.AC, oraz zwrócił stronie skarżącej uiszczony w kwocie 500 zł wpis sądowy od skargi. Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 listopada 2024 r. skarżąca została zobowiązana m.in. do nadesłania 1 odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Wezwanie do uzupełnienia braków "formalnych" skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 listopada 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca uiściła wymagany wpis oraz przesłała niepodpisany wydruk skargi. Sąd stwierdził, że wydruk skargi nie może być uznany za odpis skargi, albowiem nie został podpisany. W związku z powyższym Sąd przyjął, że brak formalny skargi nie został usunięty, co obligowało do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła W. zarzucając naruszenie art. 58 p.p.s.a. oraz art. 45 Konstytucji RP. Skarżąca podkreśliła, że przyjęcie argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prowadziłoby do wniosku, że w systemie prawa polskiego brak jest jednego rozumienia pojęcia odpisu pisma. Powołała się przy tym na pogląd zawarty w postanowieniu SN z 18 października 2002 r., sygn. akt V CKN 1830/2000. Stwierdziła, że najistotniejsze w sprawie jest to, że skarżąca do skargi załączyła jej odpis. Przy tym wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być jednoznaczne, konkretne i nie budzić wątpliwości co zakresu braków tego pisma. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że odpis skargi powinien być podpisany, a odpis skargi został do skargi załączony to powinien wezwać do uzupełnienia braków skargi poprzez podpisanie złożonego w Sądzie odpisu skargi lub przedłożenie podpisanego odpisu skargi. Tymczasem skarżąca została wezwana wyłącznie do przedłożenia odpisu skargi, co uczyniła. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo podjął działania celem wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie jej brakującego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, gdyż nie dysponował odpisem skargi celem doręczenia go uczestniczce postępowania (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Przedwcześnie natomiast odrzucił skargę uznając, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wystosowane do strony wezwanie nie zawierało stwierdzenia, że zobowiązana jest ona do nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Dołączone do pisma z 19 listopada 2024 r. pouczenie nie zawierało także odniesienia do art. 47 § 2 p.p.s.a. Słusznie podnosi autor zażalenia, że wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być jednoznaczne, konkretne i nie budzić wątpliwości. Tym bardziej gdy kierowane jest do strony działającej bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Sąd Wojewódzki podejmując swoje rozstrzygnięcie pominął treść ww. zarządzenia (wezwania), arbitralnie także stwierdził bez głębszej analizy (powołanie na przepisy i orzecznictwo sądowoadministracyjne, które nie jest jednolite), że wydruk skargi nie może być uznany za odpis skargi, albowiem nie został podpisany. Powyższe przemawia za uchyleniem zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 156 § 1 i § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia przedmiotu sprawy oraz zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.