II OZ 1393/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 539/25 odrzucające skargę A. W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 września 2024 r., nr WINB.WOA.7722.172.2024.AS w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 539/25, odrzucił skargę A. W. (skarżąca) na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 11 września 2024 r., nr WINB.WOA.7722.172.2024.AS. Sąd podał, że pismem z dnia 20 lutego 2025 r., wniesionym w sprawie II KO/Gl 7/25, skarżąca sprecyzowała, że pismem z dnia 22 stycznia 2025 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach m.in. na postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r., nr WINB.WOA.7722.172.2024.AS, w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Sąd wskazał na art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") oraz stwierdził, że ww. postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 30 września 2024 r. Termin na wniesienie skargi upływał z dniem 30 października 2024 r. i nie był dniem wolnym od pracy. Skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego przesyłką pocztową nadaną w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2025 r., po upływie przepisanego prawem, trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności. Sąd podkreślił, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia na niego skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że jej skarga dotyczyła postanowienia WINB z dnia 11 września 2024 r., nr WINB.WOA.7722.172.2024.AS, gdy w rzeczywistości skarga ta dotyczyła postanowienia WINB z dnia 8 stycznia 2025 r., znak: WINB.WOA.7718.74.2024.ZS. Zdaniem skarżącej, Sąd rozdzielając jedną skargę na dwie sprawy, błędnie uznał nieterminowość jednej oraz niewyczerpanie środków zaskarżenia w drugiej sprawie. W rzeczywistości skarga wniesiona została do Sądu jako jedna sprawa - stanowi jedną sprawę i jako taka została złożona terminowo oraz tym samym wyczerpuje środki zaskarżenia. Skarga na postanowienie WINB z dnia 8 stycznia 2025 r. stanowi ciągłość korespondencyjną w stosunku do postanowienia WINB z dnia 11 września 2024 r. Świadczą o tym dokumenty załączone do skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podkreślić należy, że określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt uchybienia przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi. Zaskarżone postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r. doręczono skarżącej w dniu 30 września 2024 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do WSA w Gliwicach upływał w dniu 30 października 2024 r., skarżąca nadała zaś skargę dopiero w dniu 25 stycznia 2025 r. (data nadania w UP). Prawidłowo zatem Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi przyjmując za podstawę art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W odniesieniu do argumentacji zawartej w zażaleniu wyjaśnić należy, po pierwsze, że intencją skarżącej było złożenie skargi na postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r., co wynika z pisma skarżącej z dnia 20 lutego 2025 r., po drugie, błędne jest zapatrywanie skarżącej, wynikające z nieznajomości procedury sądowej, że w ramach skargi na postanowienie WINB z dnia 8 stycznia 2025 r. może zostać rozpatrzona skarga na postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r., z uwagi na ciągłość korespondencji w sprawie, po trzecie, zauważyć należy porządkowo, że skarżąca miała możliwość złożenia skargi na postanowienie WINB z dnia 11 września 2024 r., jednakże z niej nie skorzystała, co wynika z pisma skarżącej z dnia 11 grudnia 2024 r., dotyczącego sprawy II KO/Gl 59/24, cyt. "oświadczam jednoznacznie, że składając do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego moje pismo z dn. 11.10.2024 moją intencją nie było złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie ŚWINB w Katowicach z dn. 11 września 2024 nr WINB.WOA.7722.172.2024.AS" oraz pisma WSA w Gliwicach z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II KO/Gl 59/24. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.