II OZ 1659/25

Dnia 28 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. oraz D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 579/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2024 r. nr 92/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie K. P.; 2) odrzucić zażalenie D. K. i D. K..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę K. P., ponieważ skarżąca na wezwania Sądu nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Sąd wskazał, że po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia K. P. na zarządzenia z dnia 14 listopada 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisów sądowych, skarżąca zarządzeniem z 10 lutego 2025 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone K. P. w dniu 25 lutego 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął ww. skarżącej w dniu 4 marca 2025 r. Jednak skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Dlatego Sąd I instancji odrzucił skargę K. P.. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K. P. oraz D. K. i D. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K. P. nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, po wezwaniu skarżącej zarządzeniem z 14 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzenia z 14 listopada 2024 r. (patrz: postanowienia NSA z 24 stycznia 2025 r. o sygn. akt II OZ 897/24 i II OZ 898/24) oraz – co wymaga dodatkowego zaakcentowania – w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K. P. zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniem Sądu I instancji z 22 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 313/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 10 lutego 2025 r. o wezwaniu K. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 listopada 2024 r., wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 10 lutego 2025 r. wezwanie to zostało doręczone K. P. w dniu 25 lutego 2025 r. A więc do dnia 4 marca 2025 r. skarżącej biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. W aktach sprawy brak jest dowodu na potwierdzenie aby skarżąca uiściła wpis od skargi, jak i przy zażaleniu nie wykazała aby uiściła wpis w terminie zakreślonym przez Sąd. Takie zaś okoliczności wskazują, że Sąd I instancji niewadliwie zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę K. P.. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenie z dnia 10 lutego 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 listopada 2024 r. o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo nazwane "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie wniesione przez D. K. i D. K., podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby. D. K. i D. K. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez D. K. i D. K. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.