II OZ 1681/25

Dnia 29 października 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K. i D.K. oraz K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 389/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2023 r., nr 2191/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P.; 2. odrzucić zażalenia R.P. i D.K.

Postanowieniem z 17 lipca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 389/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 19 grudnia 2023 r., nr 2191/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 31 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżące do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącym D.K. i K.P. odpowiednio w dniach 22 kwietnia 2025 r. i 23 kwietnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącym odpowiednio z dniem 29 kwietnia 2025 r. i z dniem 30 kwietnia 2025 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżące nie uiściły wymaganego wpisu od skargi (w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 15 lipca 2025 r.), co skutkować musiało – zdaniem tegoż sądu – odrzuceniem skargi. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli odpowiednio pismem z 8 sierpnia 2025 r. D.K. i D.K. oraz pismem z 14 sierpnia 2025 r. K.P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługuję na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K.P. i D.K., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami sądu I instancji z 8 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 215/24 i VII SPP/Wa 216/24; patrz: art. 260 § 2 Ppsa); wezwaniu skarżących zarządzeniem z 14 października 2024 r. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzenia z 14 października 2024 r. (patrz: postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 891/24) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 31 marca 2025 r. o wezwaniu K.P. oraz D.K. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 14 października 2024 r., wzywającego obie skarżące do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z 7 kwietnia 2025 r. wezwanie to zostało doręczone K.P. w dniu 23 kwietnia 2025 r., a D.K. w dniu 22 kwietnia 2025 r. A więc odpowiednio do dnia 30 kwietnia 2025 r. oraz 29 kwietnia 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do 15 lipca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi K.P. i D.K.. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 Ppsa. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenie z 31 marca 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 października 2024 r. o wezwaniu skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały wniesione pisma pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie wniesione przez R.P. i D.K., podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K.P. i D.K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. R.P. i D.K. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez R.P. i D.K. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.