II OZ 1690/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. oraz D.K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 580/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2024 r. nr 93/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenia R.P. i D.K; 2. oddalić zażalenia K.P. i D.K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 sierpnia 2025 r., VII SA/Wa 580/24, odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 10 stycznia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że skarżące pomimo wezwania nie zapłaciły wpisów sądowych od skargi. Zażalenia złożyli K.P. i R.P. oraz D.K. i D.K. Podniesiono, że żądanie uiszczenia wpisów od skargi jest niesłuszne, a Sąd wezwał strony do uiszczenia wpisów od skargi bez uprzedniego rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 1. Zażalenia R.P. i D.K. podlegają odrzuceniu z uwagi na to, że nie pochodzą od stron postępowania sądowego. Zażalenie, zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), może wnieść strona. W rozpoznawanej sprawie stronami są jedynie skarżące (K.P. i D.K.) oraz organ administracji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. 2. Zażalenia K.P. i D.K. nie są zasadne. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarżące nie uiściły należnych wpisów od skargi. Skarżące miały możliwość zakwestionowania obowiązku uiszczenia wpisu i jego wysokości, z której to skorzystały, wnosząc zażalenia na zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisów. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 12 czerwca 2025 r. II OZ 377/25 i II OZ 376/25 oddalił te zażalenia, uznając, że wpisy są należne, a ich wysokość została prawidłowo ustalona. Przed wezwaniem stron do wykonania prawomocnych zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisów od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniami z 10 grudnia 2024 r., VII SPP/Wa 441/24 i VII SPP/Wa 442/24, utrzymał w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, wobec nieopłacenia skargi, podlegała ona odrzuceniu, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie drugim sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.