II OZ 1758/25

Dnia 13 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 527/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r. nr 7/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie D. K.; 2) odrzucić zażalenie D. K..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uiściły wpisu sądowego od skargi. Sąd wskazał, że po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wezwano skarżące do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego je do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono K. P. 8 kwietnia 2025 r., a D. K. 7 kwietnia 2025 r. Skarżące nie uiściły jednak wymaganego wpisu sądowego. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpisu od skargi w należnej kwocie. Skarżącym nie przyznano również prawa pomocy ani też nie były zwolnione od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D. K. i D. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie D. K. nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do D. K., zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 9 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 217/24 i VII SPP/Wa 218/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 4 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 4 listopada 2024 r. (patrz: postanowienia NSA z 12 lutego 2025 r. o sygn. akt II OZ 84/25 i II OZ 85/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 18 marca 2025 r. o wezwaniu D. K. oraz K. P. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 4 listopada 2024 r., wzywających ww. skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 19 marca 2025 r. wezwania te zostały doręczone D. K. w dniu 7 kwietnia 2025 r., a K. P. w dniu 8 kwietnia 2025 r. A więc do dnia 14 kwietnia 2025 r. D. K.; zaś K. P. do dnia 15 kwietnia 2025 r. – biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 9 maja 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K. i K. P.. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z dnia 18 marca 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 4 listopada 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie wniesione przez D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K. i K. P., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K. nie mógł zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez D. K. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.