II OZ 1820/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń R. P. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2456/24 o odrzuceniu skargi R. P. w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 852/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R. P.; 2. odrzucić zażalenie K. P.

R. P. i K. P. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 852/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 2 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2456/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), ponieważ w zakreślonym terminie, tj. do 18 września 2025 r., R. P. nie uiścił wpisu od skargi w kwocie 500 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej: "rozporządzenie"), do którego został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2024 r. w związku z prawomocnym zakończeniem w stosunku do niego postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt VII SPP/Wa 677/24. W jednym piśmie skarżący wnieśli zażalenia na powyższe postanowienie z dnia 2 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie R. P. należało oddalić jako nieusprawiedliwione. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, że R. P. zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej skarżących. Oceniając legalność postanowienia z dnia 2 października 2025 r. należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego i w jakiej wysokości. Kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 677/24, utrzymującym w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2024 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Natomiast zażalenie wniesione przez K. P. należało z kolei odrzucić jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie odnośnie zażalenia K. P., która nie jest adresatem postanowienia z dnia 2 października 2025 r. Jest nimi wyłącznie skarżący R. P. Ponadto skarga K.P. została, z innych przyczyn (brak interesu prawnego), prawomocnie odrzucona odrębnym postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2456/24. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.