II OZ 2054/25

Dnia 20 stycznia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 72/25 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 72/25 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 72/25, pozostawił bez rozpoznania wniosek P. W. o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2025 r., w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2024 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Jak wskazano w uzasadnieniu zarządzenia, wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2025 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalono skargę P. W. na ww. decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Przy piśmie z dnia 2 września 2025 r. doręczono skarżącemu odpis ww. wyroku. Pismem z 11 września 2025 r., złożonym na adres elektronicznej skrzynki podawczej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpłynęło w dniu 12 września 2025 r. od skarżącego pismo przewodnie zawierające w załączeniu wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Pismo przewodnie zostało podpisane przez skarżącego, natomiast załączniki nie zostały podpisane podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym załącznika pisma z dnia 11 września 2025 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone drogą elektroniczną w dniu 13 września 2025 r. Skarżący w tym samym dniu odpowiedział na ww. zarządzenie. Pomimo wykonania zarządzenia załącznik z wnioskiem o uzasadnienie wyroku nie został ponownie podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skoro więc wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie został pomimo wezwania prawidłowo podpisany, to na mocy art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej: "P.p.s.a.", zarządzono, jak w sentencji. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Zaskarżając je w całości, zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia to jest art. 49 § 1 i § 2 P.p.s.a i art. 46 § 2a P.p.s.a., w ten sposób, że: 1) skarżący bezzasadnie był wzywany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o uzasadnienie, albowiem w dniu 11 września 2025 r. wysłał do Sądu korespondencję dwukrotnie, w tym druga korespondencja zawierała wszystkie wymagane podpisy (pismo przewodnie było podpisane elektronicznie, a załącznik nr 1 - podpisem osobistym) 2) Przewodniczący pozostawił wniosek o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania, pomimo iż Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, wysłał trzecią korespondencję do Sądu, w której podpisy było złożone na piśmie przewodnim (podpis zaufany) oraz na załącznikach (podpisy osobiste) - co oznacza, że skarżący wykonał to wezwanie. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz "przeprowadzenie dowodu z wydruku korespondencji Epuap z dnia 11 września 2025 r. bez podpisu i z godz. 14.24. oraz z dnia 13 września 2025 r. wraz z załącznikami i UPP - na okoliczność, że Skarżący w tym dniu wysłał do Sądu korespondencję dwukrotnie, w tym drugą z kompletnymi podpisami, a następnie wypełnił wezwanie do uzupełnienia braków formalnych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast z treści art. 141 § 2 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że warunkiem sporządzenia przez sąd administracyjny uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest złożenie przez stronę stosownego wniosku. Wniosek ten, jak każde pismo procesowe, powinien zawierać wszystkie niezbędne elementy pisma procesowego m.in. być podpisany. Każde pismo strony - w świetle art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zwierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie zaś do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. O powyższych unormowaniach skarżący został wyczerpująco pouczony przez Sąd pierwszej instancji. Oto bowiem w punkcie 4 pisma pod nazwą: "Pouczenie o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania przez sąd za pomocą środków komunikacji merytorycznej" zawarto pełne pouczenie o konieczności każdorazowego podpisywania przez stronę zarówno pisma, jak też załączonych do niego załączników – art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. Pismo to zostało doręczone skarżącemu drogą elektroniczą w dniu 2 września 2025 r. W konsekwencji skarżący miał pełną wiedzą o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi i skutkach związanych z brakiem ich uzupełnienia. Miał również pełną wiedzę w jaki sposób uzupełnić powstałe braki formalne skargi, czego jednak nie uczynił. Co więcej, Sąd pierwszej instancji w wezwaniu z dnia 12 września 2025 r. wprost wskazał skarżącemu, który konkretnie plik/dokument o nazwie nadanej przez skarżącą powinien zostać przez niego podpisany elektroniczne. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu w żadnym nadesłanym przez skarżącego dokumencie wskazany przez Sąd pierwszej instancji załącznik nie został prawidłowo podpisany ani kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Za taki nie można uznać cyfrowego odwzorowania odręcznego podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt II OZ 1464/25, LEX nr 1464/25). W tej sytuacji należało zatem stwierdzić, że braki formalne wniosku nie zostały prawidłowo uzupełnione, a tym samym zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.