II OZ 262/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. oraz D.K. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 619/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 stycznia 2024 r. nr 82/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia K.P. i D.K., 2. odrzucić zażalenia R.P. i D.K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 619/24, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa), odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 stycznia 2024 r. nr 82/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ pomimo wezwania Sądu skarżące nie uiściły wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji opisując przebieg postępowania wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń skarżących na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 17 lipca 2025 r. oraz 19 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżące zostały wezwane zarządzeniami z 17 lipca 2025 r. i 28 listopada 2025 r. do wykonania ww. prawomocnych zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone: D.K. w dniu 4 sierpnia 2025 r., a K.P. w dniu 11 grudnia 2025 r. Pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd, skarżące nie uiściły wymaganego wpisu od skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi. Zażalenia na ww. postanowienie wnieśli K.P. i R.P. oraz D.K. I D.K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K.P. i D.K., zakończeniu postępowań w przedmiocie prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 4 lutego 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 325/24 i z 13 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 326/24); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 17 lipca 2025 r. oraz 19 grudnia 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń (postanowienia NSA z: 5 listopada 2025 r. sygn. akt II OZ 1693/25 i 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II OZ 489/25 i II OZ 860/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzeń z 28 listopada 2025 r. i 17 lipca 2025 r. o wezwaniu K.P. i D.K. do wykonania prawomocnych zarządzeń z 17 lipca 2025 r. oraz 19 grudnia 2024 r. wzywających skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym ww. wezwań: K.P. w dniu 11 grudnia 2025 r., a D.K. w dniu 4 sierpnia 2025 r., nie uiściły one wymaganego wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez Sąd (K.P. do dnia 18 grudnia 2025 r., a D.P. 11 sierpnia 2025 r.). Okoliczności tych skarżące nie zakwestionowały we wniesionych zażaleniach. W tych warunkach uznać należało, że Sąd I instancji uprawniony był do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi K.P. i D.K.. Z powyższych przyczyn zażalenia wniesione przez K.P. i D.K. podlegały oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji. Zażalenia wniesione natomiast przez R.P. i D.K. należało odrzucić jako niedopuszczalne, bowiem osoby te nie były stronami w sprawie – nie były adresatami zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosiły skargi i nie wykazały, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesu prawnego. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w punkcie 2 sentencji